İldiko

İldiko, Attila’nın son karısıydı. Priscus’a göre ve onu izleyen Jordanes’e göre Attila onunla ölümünden kısa süre önce evlendi. İldiko, “ırkının âdeti üzere sayısız eşten sonra, İldiko adında çok güzel bir kızdı”.^[1] Düğünden sonraki sabah Attila’nın görevlileri kapıları kırdı. Onu yarasız, kan kaybından ölmüş buldular. İldiko ise başı öne eğik, peçesinin altında ağlıyordu.^[1] Türk Atlası geceyi ve cenazeyi Attila’nın ölümü maddesinde anlatır.

Adı Cermencedir.^[2]^[3] Büyük olasılıkla Cermen ya da Got kökenliydi.^[4] Onun hakkında başka hiçbir şey bilinmiyor. Priscus onu suçlamaz. Çok geçmeden Attila’yı bir kadının öldürdüğü yönünde bir söylenti çıktı. Marcellinus Comes bunu bir yüzyıl sonra kaydeder. Söylenti genellikle yalan sayılır.^[5]

Notlar

^ a b Jordanes; Mierow 1915, § 254, p. 123
^ Maenchen-Helfen 1973, p. 364
^ Thompson 1948, p. 149
^ Yavuz 2025, p. 103
^ Thompson 1948, p. 151

Kaynaklar

Jordanes (after Priscus and Ammianus Marcellinus)
Priscus

Literatür

Charles Christopher Mierow, The Gothic History of Jordanes in English Version, with an Introduction and a Commentary (1915)
Otto J. Maenchen-Helfen, The World of the Huns: Studies in Their History and Culture (1973)
E. A. Thompson, A History of Attila and the Huns (1948)
Emre-E. Yavuz, The Gokturk Empire: 2nd Edition (2025)