Altıncı yüzyıl, hükümran gücün tarafından: kağan unvanını ilk kullanan kağanlık, ona karşı defalarca ayaklanan Tiele, Wei sarayları arasında onu otuz yıl elinde tutan kağan ve onu bir mevsimde sona erdiren iki muharebe.
1/11
Rouran Kağanlığı
400–554
Bir buçuk asırlık hâkimiyet ve Göktürklerin ondan devraldıkları.
400 yılı civarında Shelun adlı bir kaçak Gobi'de çevresine adam topladı, Tiele'yi yendi ve kağan unvanını aldı. Onun hanedanı Yujiulü, bir buçuk asır boyunca Hingan dağlarından Yedisu'ya kadar doğu bozkırını elinde tuttu. Rouranlardan geriye hiçbir metin kalmadı. Başlıca tanık, onlarla bir asır savaşan bir devlet için derlenen Wei Shu'dur. Wei Shu rütbeli memurları, elçileri ve Çinli kâtipleri olan bir saraydan söz eder. Bu sarayı devralan Göktürkler onun düzenini korudu.
Rouran Kağanlığı
2/11
Rouranların Türk Halkları Üzerindeki Hâkimiyeti
400–552
Kağanlığın Türk tebaasını nasıl yönettiği: batıda Tiele, Altay'da demircileri Aşinalar.
Rouranlar bozkırın Türk dilli halklarını yukarıdan yönetti. Tabi topluluklar kendi önderlerini korudu ve kağana hizmet ve haraç borçluydu. Sui Shu'ya göre Aşina soyadlı bir hanedan, 439'da Wei'nin Gansu'yu fethinden beş yüz aileyle Rouranlara kaçtı ve Altın Dağ'a, yani Altay'a yerleşti. Orada demir işlediler ve onu kağana teslim ettiler. Önderleri yabgu unvanını taşıyordu. Bir asır boyunca Aşinalar kayıtlarda yalnızca tebaa olarak görünür ve Tiele'nin hiçbir ayaklanmasına katılmadılar.
Rouran Kağanlığı
Aşina
3/11
Tiele
487'de ayrılan, 508'de ayaklanan, 520'de yenilen ve 546'da yeniden ayaklanan federasyon.
Tiele, bozkırın Türkçe konuşan en büyük nüfusuydu. Altay'ın batısında gevşek bir federasyondu ve Wei Shu onlara Gaoche, yani “yüksek arabalar” der. Aşinalar gibi Rouranların tebaasıydılar ve defalarca ayaklandılar. 487'de yüz binden fazla çadır Afuzhiluo önderliğinde kağanlıktan ayrıldı. 508'de önderleri Mietu, Rouran kağanı Tahan'ı yenip öldürdü ve Tiele on yıl boyunca özgür kaldı. 546'da bir kez daha ayaklanmaya hazırlandılar. Bumin, onlar toplanamadan Cungarya'da üzerlerine çullandı.
4/11
Anagui Kağan'ın Yükselişi
520–546
520'den 546'ya: tahtta on günden iki Wei sarayının da peşinden koştuğu adama.
520'de Anagui'nin annesi ve büyük vezirler, kardeşi Chounu'yu öldürdükten sonra onu tahta çıkardı. On gün sonra kuzeni Shifa onu kovdu ve Anagui birkaç atlıyla Luoyang'daki Wei sarayına kaçtı. Orada asker istedi, Wei'ye hizmet edeceğine yemin etti ve başvezire yüz jin altın verdi. 521'de Wei onu sınırın kuzeyindeki Tuoruoxi pınarlarına inşaatçılar, tohumluk tahıl ve bir muhafız birliğiyle yerleştirdi. Dört yıl sonra Altı Garnizon'un asilerine karşı yüz bin kişiye komuta etti ve yeni bir unvan aldı: Chilian Toubing Doufa Kağan.
5/11
Altı Garnizon İsyanı
523–530
525: Wei sınırına akın etmiş olan kağan, bu kez Wei için sınırın asileriyle savaşır.
Bir kıtlık yılında Rouranlar Wei'nin kuzey sınırına akın etti. Kısa süre sonra Sarı Irmak'ın büyük kıvrımı boyunca uzanan garnizonlar Woyeli Poliuhan Baling önderliğinde ayaklandı ve kuzeye gönderilen Wei orduları birbiri ardına yenildi. Saray Anagui'ye başvurdu. 525'in başında Anagui yüz bin adamla Wuchuan'dan batıya yürüdü. Altıncı ayda Baling'i bozguna uğrattı ve komutanı Kongque'nin başını kesti. O savaşın ordularından Gao Huan ve Yuwen Tai çıktı. İkisi 534'te Wei'yi aralarında paylaştı.
Kuzey Wei
Rouran Kağanlığı
6/11
İmparatoriçe Yujiulü
† 540
538: Batı Wei'nin imparatoriçesi olan bir Rouran kızı, çadırları doğuya dönük.
538'de Anagui'nin en büyük kızı yedi yüz araba, on bin at ve bin deveyle Batı Wei'nin imparatoriçesi olarak güneye geldi. Çadırları doğuya dönüktü, çünkü Rouranlar doğuyu onurlu sayardı. Wei muhafızlarına, Wei hükümdarını görene kadar hâlâ bir Rouran kadını olduğunu söyledi. On dört yaşındaydı. İki yıl sonra doğumdan sonra öldü ve doğu sarayı babasına onu batının imparatorunun öldürdüğünü bildirdi.
Batı Wei
Rouran Kağanlığı
7/11
Doğu Wei
534–550
540'tan 546'ya: doğu, kağanı üç evlilikle kazanır.
Doğu sarayı evliliklerle karşılık verdi. 541'de imparatorluk soyundan bir prenses, Anagui'nin oğlu Anluochen'in eşi olarak kuzeye gitti. 542'de Anagui'nin torunu Prenses Linhe, Gao Huan'ın oğlunun eşi olarak Jinyang'a geldi. 546'da Gao Huan, Anagui'nin en sevdiği kızını bizzat aldı. Bu, Bumin'in Cungarya'da Tiele'yi yendiği yıldı. Bundan sonra Rouranlar, doğu yıllıklarında neredeyse her yıl haraç getirenler arasında görünür.
8/11
Anagui
520–552
Son kağan: 546'daki ret, surlu başkent ve ölümü.
546'da Bumin Rouranlar için Tiele'yi yendi ve ödül olarak Anagui'den bir kız istedi. Anagui, Bumin'in kendi demirci kölesi olduğunu söyledi ve bunu söylemeye nasıl cüret ettiğini sordu. Bumin elçiyi öldürdü. Son yıllarında Anagui, Mumocheng adında bir başkenti çift surla tahkim etti. Arkeoloji onu henüz bulamadı. Retten altı yıl sonra orduları iki kez yenilmişti ve Çin kayıtlarına göre kendi canına kıydı.
Rouran Kağanlığı
9/11
Cungarya Muharebesi, 552
552
İki çarpışmanın birincisi.
552'nin başlarında bir Rouran ordusu batıya gitti ve Tiele'nin eski yurdu Cungarya'da Göktürklerle karşılaştı. Fazla zorlanmadan yenildi. Bumin'in ordusunda artık Tiele federasyonu ve kopuştan bu yana geçen altı yılda topladığı öteki Türk toplulukları da vardı. Zaferden sonra Göktürkler doğuya, Rouran başkenti Mumocheng'e yöneldi.
Aşina
Rouran Kağanlığı
10/11
Huaihuang Muharebesi, 552
552
İkincisi ve son.
Daha büyük ikinci bir Rouran ordusu, eski Altı Garnizon'dan biri olan Huaihuang'ın kuzeyinde Göktürklerle karşılaştı ve yok edildi. Burası, Anagui'nin 525'te Wei için savaştığı topraktı. Çin kayıtlarına göre Anagui kendi canına kıydı. Soyluları ve oğulları dağıldı, bir kısmı güneye Kuzey Qi'ye, bir kısmı batıya bozkıra gitti. Bumin Ötüken'e girdi ve Nisan 552'de İllig Kağan unvanını aldı.
Aşina
Rouran Kağanlığı
11/11
Issık Kağan
552–553
Sonrası: Çin'deki sürgünler, Ordos ve Ocak 554'teki son zafer.
Bumin birkaç ay içinde öldü ve yerine Issık geçti. Kuzey Qi'ye kaçmış olan Rouran soyluları mülteci olarak kalmak niyetinde değildi. 552'nin sonlarında Qi onlar adına Göktürk topraklarına saldırdı ve kaynakların kaydettiği hiçbir sonuç elde edemedi. Issık döneminde Rouranların toplayabildiği son ordu Ordos'ta kırıldı. Kalıntılara karşı son Göktürk zaferi Ocak 554'e tarihlenir. Bir buçuk asır bozkıra hükmeden hanedan artık bir güç olarak var değildi.
Birinci Göktürk Kağanlığı
Aşina
© Emre-E Yavuz 2026
© Emre-E Yavuz 2026
© Emre-E Yavuz 2026