Geyik taşları

Geyik taşları, geç Tunç Çağı’nda ve erken Demir Çağı’nda dikilmiş, Moğolistan ve Güney Sibirya bozkırının dikili levhalarıdır. Üzerlerine geriye kıvrık boynuzlu stilize geyik sıraları oyulmuştur. Çoğunda taşın üzerinde bir kemer, silahlar ve küpeler de işaretlidir. Mezarların yanında ve sıralar hâlinde dururlar.

Doğu bozkırının en eski anıtsal heykelidirler ve çok sonra yinelenen bir biçimin uzak atasıdırlar: ölüler için dikilen biçimlendirilmiş taş. Balbal ve Göktürk anıt avluları da bu türden biçimlendirilmiş taşlardır.

Tuva’daki Döge-Baarı’da, dokuzuncu ya da onuncu yüzyıldan bir Kırgız höyüğünün yanında, doğusunda bir sıra balbal taşı bulunan bir dikili taş duruyordu. Kazı, bu dikili taşın devrilmiş bir geyik taşı olduğunu, Kırgız çağında baş aşağı gömüldüğünü gösterdi.^[1] Bulan kişi, güney yüzündeki çizginin runik olup olmadığından emin değildir. Seçilebilen işaretler Türkçe görünmez.^[1]