Abangbu

Abangbu, Zhou Shu’nun kaydettiği ikinci Göktürk köken öyküsünde adı geçen ilk kişidir. Bu öyküye göre Göktürklerin ataları Suo devletinden geldi. Suo, Asya Hunlarının kuzeyinde yer alıyordu.^[1] Abangbu boyun başbuğuydu ve on yedi kardeşi vardı.^[1] Kardeşlerinden biri olan Yizhi Nishidu bir kurttan doğmuştu.^[1] Abangbu ve diğerleri yaradılışça akılsızdı, bu yüzden devlet yıkıldı.^[1]

Halkı devletten uzun yaşadı. Abangbu soyundan insanlar, Nishidu’nun büyük oğlunun yerleştiği Jiansi Chuzheshi Dağı’nda hâlâ yaşıyordu. Soğuktan ve çiğden çok acı çekiyorlardı.^[1] Büyük oğul onlar için ateş yaktı ve onları hayatta tuttu. Onu Türk adıyla beyleri yaptılar ve o Nadulu Şad’dı.^[1]

Tongdian öykünün başlangıcını aynı on yedi kardeşle ve aynı akılsızlıkla tekrarlar.^[2] Bei Shi yetmiş kardeş verir. Akılsızlıklarını anlatan cümlede 阿謗卻 adını, yani Abangque’yi yazar.^[3] Bazı araştırmacılar yetmişi metindeki bir yanlışlık sayar, çünkü öteki anlatımlarda on yedi vardır.^[4]

Kardeşleri yeren 性竝愚癡 deyimi, yaradılışça ağır ya da akılsız diye çevrilir.^[5]^[6] Bir çeviri ise onların eksik uzuvlarla doğduğunu söyler.^[4] Çince ifade bedenlerinden değil, yaradılışlarından söz eder.

Abangbu’nun efsanedeki rolü devleti yitirmektir. Kurttan doğan kardeşinin soyu bundan sonra halkını yönetir.