Yaklaşık 400 yılında Azak Denizi ve Tanais kıyısındaki bir “İskit” kralının, Sinope’deki Aziz Phokas kilisesine “altınla kaplı ve taşlarla süslü” bir taç gönderdiği söylenir.[1] “İskitler” Hun boylarıydı, taç altından yapılmış değil, altınla kaplanmıştı.[1] Bu türden birkaç başlık günümüze ulaşmıştır. Genellikle diadem denir, oysa diadem aslında taşlarla süslü beyaz bir kumaş şerittir.[1]

Buluntular

1956 tarihli temel inceleme sırasında altı diadem biliniyordu.[2] Csorna diademi Batı Macaristan’dandır. Yaklaşık 29 santimetre uzunluğunda, 4 santimetre genişliğinde bir altın levhadır, kenarları kayıp bir bronz plakanın çevresine bükülmüştü. Gözlerinde granat ve kırmızı cam vardır.[3] Kerç diademi bronz plakalar üzerinde altın levhadır. İki büyük yuvarlak göz ve bir eşkenar dörtgen göz yeşil cam taşır, öbür 257 göz yassı almandin taşır.[3]

Kazakistan’ın kuzeybatısındaki Shipovo diademi, dışbükey camla süslü bronz plakalar üzerindeki ince bronz levhadan yapılmıştır. Bir höyük altında bir iskeletin alnında duruyordu. Plakaların içi deri ve ince ipekle kaplanmıştı, ipeğin üzerinde yaldızlı deriden küçük eşkenar dörtgenler vardı.[4] Mezarda silah bulunmaması ve bir kil iğ topağı, ölünün bir kadın olduğunu gösterir.[5]

Aşağı Volga’daki Dehler diademi, altın levhayla kaplı, dışbükey almandinlerle süslü bronz plakalardan oluşur. Kafatasının üzerinde duruyordu.[6] Büyük olasılıkla 400 dolaylarında ya da biraz sonra yapılmıştır.[7] Tiligul diademi benzerdir ve teknik olarak daha zayıftır. Önünde dışbükey, yanlarında yassı almandinler vardır, bronz plakaları kayıptır.[8]

Orta Kazakistan’daki Kara-Agach diademi başka türdendir. 4 santimetre genişliğinde ve 49 santimetre çevreli bronz bir halka, granülasyonu taklit eden damgalı üçgenlerle süslü, çok soluk altın levhayla kaplıdır. Ondan on beş konik çan sarkar.[8] Bir höyük altındaki taş sandukada kafatasının yanında duruyordu.[8]

Kuyumcular

Csorna mezarındaki kafatasında bulunan bakır oksit, diademin dolgusuz ve deri astarsız takıldığını gösterir.[3] Kara-Agach’ın altın ejderhaları Stavropol’daki bir ejderhaya o kadar benzer ki parçalar büyük olasılıkla aynı atölyelerde, belki Bosporus’ta yapıldı.[9] Aynı tipte küpeler geniş bir alanda yayılmıştır, biçimleri ve teknikleri o kadar yakın akrabadır ki zanaatı bir yerde kuşaktan kuşağa aktaran usta kuyumcular onları yapmış olmalı.[10] Kara-Agach’ta ölülerini gömen halk bu küpeleri ve ejderhaları kendisi yapamazdı.[11] Diademler böylece, göçebelerin yerleşik ülkelerin atölyelerinden karşıladığı bir Hun zevkini gösterir.

Kazakistan’daki Kargaly’dan 35 santimetreden uzun, düz bir altın plaka bir diademin parçası değildi. Deseni tümüyle Çin’dir.[12]

Açık kalanlar

Altı diademden ikisine ilişkin kuşkular ana anlatımda belirtilir. Kerç diademini satan tüccarın pek iyi bir ünü yoktu, “Tiligul” bir yerin değil bir nehrin adıdır.[13] Hiçbir kaynak bir Hun hükümdarı için diadem yapan bir kuyumcunun adını vermez.

Notlar

  1. ^ a b c Maenchen-Helfen 1973, p. 297
  2. ^ Maenchen-Helfen 1973, p. 299–303
  3. ^ a b c Maenchen-Helfen 1973, p. 300
  4. ^ Maenchen-Helfen 1973, p. 300–301
  5. ^ Maenchen-Helfen 1973, p. 301
  6. ^ Maenchen-Helfen 1973, p. 302
  7. ^ Maenchen-Helfen 1973, p. 302–303
  8. ^ a b c Maenchen-Helfen 1973, p. 303
  9. ^ Maenchen-Helfen 1973, p. 304
  10. ^ Maenchen-Helfen 1973, p. 304–306
  11. ^ Maenchen-Helfen 1973, p. 306
  12. ^ Maenchen-Helfen 1973, p. 299
  13. ^ Maenchen-Helfen 1973, p. 300, 303

Literatür

  • Otto J. Maenchen-Helfen, The World of the Huns: Studies in Their History and Culture (1973)

Bu maddeyi kaynak göster

Yavuz, Emre-E. “Hunnic Diadems.” Turkic Atlas, revised 7 November 2026. https://turkicatlas.org/institutions/hunnic-diadems/

Son güncelleme: 7 Kasım 2026