Wuti, yenilmiş bir halkı devraldı. Bir yenilginin ardından bozkır hükümdarlarının yaptığını yaptı: barış yaptı, bir prensesle evlendi ve barış yıllarını toparlanmak için kullandı. Sonra barışı bozdu ve bunun için avlandı.[1]

Wei ile barış (431–434)

429 felaketinden sonra babası Datan’ın yerine geçti. Unvanı, “ilahi” anlamına gelen Chilian Kağan’dı.[1] 431’de haraçla birlikte bir elçilik gönderdi. Nedenini Wei Shu açıklar.[1] Kuzey sınırındaki gözcüler, Wuti’nin güneye gönderilmiş yirmi kadar öncüsünü yakalamıştı. İmparator Taiwu onları giydirip evlerine göndermişti. Bunun üzerine Rouranların yükseği alçağı minnettarlığa kapıldı.[1] Taiwu elçileri cömertçe karşıladı.[1] 434’ün ikinci ayında Wuti’ye Xihai prensesini eş olarak verdi. Ayrıca Wuti’nin kız kardeşini cariye olarak almak için adam gönderdi. Onu sonradan Sol Zhaoyi rütbesine yükseltti.[1] Wuti, kardeşi Tulugui’yi birkaç yüz maiyet ve iki bin atla saraya gönderdi. İmparator çok memnun oldu ve onlara cömertçe ödül verdi.[1] Bu, iki hanedan arasındaki ilk evlilik ittifakıydı. İki yıl sürdü.[1]

Aynı yıllarda Rouranlar batıya giden yolu kesiyordu. 435’te Wang Ensheng komutasındaki ilk Wei elçiliği, Batı Bölgeleri’ne giderken çölü güçbela geçmişken Rouranlar tarafından yakalandı. Elçiler Wuti’nin önüne getirildi.[2] Wang Ensheng eğilmeyi reddetti. Wuti, Taiwu’nun kendisini azarlaması üzerine elçileri serbest bıraktı.[2]

Savaş (436–444)

436’da Wuti barışı bozdu ve sınıra akın etti.[1] Modern anlatımlara göre savaşı 436’daki Rouran akınları tetikledi. Wei, Gaoche, Wusun, Yueban ve öteki kuzey ve batı komşularından Rouranlara karşı bir koalisyon kurmaya çalıştı. Bunda önceki Çin hanedanlarının örneğini izledi.[3] 438’de Taiwu Wuyuan’a gitti. Otuz generalle üç yoldan kuzeye yürüdü.[1] Junji Dağı’nda orta yol yeniden ikiye ayrıldı. İmparatorun kendi kolu Tanrı Dağları’na doğru kuzeye gitti, batıda Baifu’ya tırmandı ve yürüyüşün kaydını kayaya kazıdı. Hiçbir Rouran görmedi.[1] O yıl kuzey bozkırında kuraklık vardı, ne su ne ot bulunuyordu. Ordunun atlarının çoğu öldü.[1]

439’da Taiwu, Kuzey Liang’dan Juqu Mujian’a karşı batıya yürüdü. Bu, Aşinaları Altay’a gönderen seferdi. Çölün güneyinde Rouranlara karşı yirmi bin adamla iki prens bıraktı.[1] Wuti akın etti. Başkentten sorumlu prens hazırlık yapmamıştı. Rouranlar Qijie Dağı’na ulaştı, başkent paniğe kapılıp iç şehre doluştu.[1] Bakan Zhangsun Daosheng onları Tutui Dağı’nda tuttu.[1] Wuti, kuzey garnizonlarını gözetlemesi için kardeşi Qieliegui’yi bırakmıştı. Prensler Qieliegui’yi Yinshan’ın kuzeyinde kırıp, Wuti’nin amcası Tawuwuluhu ve beş yüz komutanla birlikte yakaladı. On binden fazla kişinin başını kestiler.[1] Qieliegui, Juqu yüzünden bu hale geldiğini söyleyip içini çekti.[1] Wuti kaçtı.

443’te Taiwu dört yoldan bozkıra girdi. Rouranlarla Luhun vadisinde karşılaştı, Wuti’yi Egen ırmağına sürdü ve orada kırdı. 444’te imparator onu şaşırtmak için yeniden yola çıktı. Wuti uzağa kaçtı, imparator da geri döndü.[1] Güneyde yazılmış Song Shu, 443 seferini bir Wei yenilgisi olarak anlatır. Taiwu yenilgiyle döndü, adamlarının on kişiden altısı ya da yedisi ölmüştü.[4] Batı Bölgeleri bölümü, başarısız Wei seferinden sonra Wuti’nin batı devletlerine haber gönderdiğini ekler. Wuti onlara Wei’nin zayıfladığını, tek güçlü olanın kendisi olduğunu ve Wei elçilerini artık onurlandırmamaları gerektiğini bildirdi. Pasaj bölüme sonradan eklenmiştir, ama Kuzey Wei dönemine ait bir kayıttır.[5]

Ölümü

Wei Shu, Wuti’nin ölümünü yıl vermeden kaydeder. Oğlu Tuhezhen’in tahta çıkışını da kaydeder, onun 449’da yeni kurulmuş sayıldığını yazar.[1] Metin Wuti’ye bir saltanat dönemi vermez. 444 ile 449 arasındaki yıllar en olasıdır, ancak bunlar kayıtlı değildir.[3] Bir hesap saltanatı 444’te bitirir.[6] Taiwu’nun 450’de Song’a yazdığı bir mektup Wuti’yi ölüler arasında sayar. Mektup, oğlunun o yılın ikinci ayında öldüğünü de söyler.[4] Rouranların toparlanması ve en geç 434 dolaylarında Baktriya’da Kidara Hunlarına saldırıları onun saltanatına aittir. Bazı araştırmacılar bu saldırıları Eftalitlerin yükselişinin habercisi sayar. Wei Shu’nun Rouran bölümü bunlardan hiç söz etmez.[3]

Notlar

  1. ^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s Wei Shu, juan 103
  2. ^ a b Wei Shu, juan 102; 内田吟風 1970, p. 88
  3. ^ a b c Golden 1992
  4. ^ a b Song Shu, juan 95
  5. ^ Wei Shu, juan 102; 内田吟風 1970, p. 91
  6. ^ 内田吟風 1944, p. 298

Kaynaklar

Literatür

  • Peter B. Golden, An Introduction to the History of the Turkic Peoples (1992)
  • Uchida Ginpū 内田吟風, 魏書西域傳原文考釋(上) (1970)
  • Uchida Ginpū 内田吟風, 後魏柔然表 (上): 中古蒙古史の編年史的整理の意圖をかねて (1944)

Bu maddeyi kaynak göster

Yavuz, Emre-E. “Wuti Khan.” Turkic Atlas, revised 8 November 2026. https://turkicatlas.org/persons/wuti-khan/

Son güncelleme: 8 Kasım 2026