861 ilkbaharının başında, sonradan Kyrillos olarak tanınan Konstantinos’un başkanlığındaki bir Bizans heyeti aşağı İdil’deki Hazar başkentine geldi.[1] Açıklanan amacı, kağanın sarayında yapılacak bir din tartışmasıydı. Bu, görevin kuşkusuz bir parçasıydı.[1] Rus Haziran 860’ta Konstantinopolis’e saldırmıştı, bu yüzden görüşmelerin bir başka konusu muhtemelen onlardı.[1] Elçilik, Konstantinos ile kardeşi Methodios’un birkaç diplomatik yolculuğundan biriydi.[2]

Elçiliğin kökeni

Kağan yaklaşık 860’ta İmparator III. Mikhail’e elçiler gönderdi ve Hristiyanlığı açıklayabilecek birini istedi.[3] Patrik Photios imparatora Konstantinos’u göndermesini önerdi.[3] Konstantinos önce Kherson’a gitti, sonra Don-İdil yolundan Atil’e ve Hazar kıyısı boyunca aşağı inerek, belki de Samandar’da, kağanla karşılaştı.[4]

Konstantinos’un yaşamı

Ana anlatı, Konstantinos’un Eski Kilise Slavcası yaşamıdır ve bu bir azizlik öyküsü türündedir. Bazı araştırmacılara göre Slav litürjisini savunmak için yazılmıştır. Bir hükümdarın önünde yapılan tartışma ayrıca Bizans yazınının yerleşik bir biçimidir. Bu yüzden yaşam, tartışmayı olduğu gibi vermiyor olabilir.[5]

  1. bölümde Hazar elçileri imparatora, başından beri her şeyin üstündeki tek Tanrı’yı bildiklerini ve ona doğuya dönerek dua ettiklerini söyler. Yahudilerin kendilerini inançlarını ve yollarını benimsemeye çağırdığını, Sarazenlerin de barış ve armağan vaadiyle onları sıkıştırdığını anlatırlar. Bilgili bir adam isterler ve o Yahudileri ve Sarazenleri yenerse imparatorun inancını kabul edeceklerine söz verirler.[6] 9. bölümde kağan, bütün yaratılışı yapan tek Tanrı adına kadeh kaldırmayı önerir. Konstantinos’a Hazarların da aynı şeyi söylediğini, ama şu bakımdan ayrıldıklarını söyler: Konstantinos Teslis’i yüceltir, Hazarlar ise kendilerine kutsal yazı verildiği için tek Tanrı’yı yüceltir. Tartışmada Yahudiler Konstantinos’un çevresinde durur.[6] 10. bölüm Yahudilerle yasa ve ahit üzerine yapılan tartışmayı anlatır. Yahudiler her Yahudi’nin bunun nasıl olacağını bildiğini, ama Mesih’in zamanının henüz gelmediğini söyler.[6]

  2. bölümün sonunda Konstantinos, kendisini dinleyenin Teslis adına vaftiz edilebileceğini söyler. Hazarlar kendi düşmanları olmadıklarını yanıtlar. Yavaş yavaş, yapabilen kendi isteğiyle vaftiz edilebilir. Kendi aralarında batıya eğilenler, Yahudi gibi dua edenler ya da Sarazen inancını sürdürenler yakında kendileri tarafından öldürülecektir.[6] O sırada yaklaşık iki yüz kişi vaftiz edilir.[6] Kağan imparatora bir mektup yazar, Konstantinos da ödül olarak esirler ister.[6] Ona yaklaşık iki yüz esir verilir.[6]

Değerlendirme

Yaşam, Yahudi olan Hazarları göstermez. Yahudileri tartışmacı olarak kabul eden ve elçilerin Yahudilerden ve Müslümanlardan gelen baskıdan yakındığını duyan bir kağanı gösterir. C. Zuckerman ve J. Shepard için Yahudiliğe geçişin 861’den sonra olması gerekmesinin nedeni budur.[7] Başkaları, sarayda Yahudilerin belirleyici bir güç olduğunu yanıtlar. Onlara göre yaşamların Yahudi bir Hazar sarayı hakkındaki sessizliği az ağırlık taşır gibi görünür, ayrıca yaşam geçişin zaten gerçekleşmiş olduğuna dair doğrudan bir işaret vermez.[8] Türk Atlası daha geniş soruyu Hazarların Yahudiliğe geçişi başlığı altında ele alır.

Sonrası

Konstantinos ile Methodios Orta Avrupa’ya gitti. Konstantinos 869’da öldü.[2] 885’e gelindiğinde Rus Doğu Slav boylarını birleştirmişti ve yayılması onları Hazarlarla çatışmaya soktu.[9] Kağanlığın çöküşü yaklaşık bir yüzyıl sonra geldi.

Notlar

  1. ^ a b c Sinor 1990, p. 267
  2. ^ a b Golden 1992, p. 252
  3. ^ a b Dunlop 1954, p. 194
  4. ^ Dunlop 1954, p. 194–195
  5. ^ Olsson 2013
  6. ^ a b c d e f g Kantor 1983, p. 42–63
  7. ^ Zuckerman 1995; Shepard 1998
  8. ^ Dunlop 1954, p. 195–196
  9. ^ Sinor 1990, p. 268

Literatür

  • Denis Sinor (ed.), The Cambridge History of Early Inner Asia (1990)
  • Peter B. Golden, An Introduction to the History of the Turkic Peoples (1992)
  • Douglas M. Dunlop, The History of the Jewish Khazars (1954)
  • M. Kantor, Medieval Slavic Lives of Saints and Princes (Vita Constantini, Kap. 8–11, S. 42–63) (1983)
  • J. T. Olsson, Coup d'État, Coronation and Conversion: Some Reflections on the Adoption of Judaism by the Khazar Khaganate (2013)
  • Constantin Zuckerman, On the Date of the Khazars’ Conversion to Judaism and the Chronology of the Kings of the Rus Oleg and Igor (1995)
  • J. Shepard, The Khazars' Formal Adoption of Judaism and Byzantium's Northern Policy (1998)

İlgili maddeler

Buraya bağlantı verenler3

Devletler
Khazar Khaganate
Muharebeler ve olaylar
Conversion of the Khazars to Judaism
Kurumlar ve Unvanlar
Envoys and Embassies

Bu maddeyi kaynak göster

Yavuz, Emre-E. “Mission of Constantine to the Khazars (860–861).” Turkic Atlas, revised 8 November 2026. https://turkicatlas.org/events/mission-of-constantine-to-the-khazars/

Son güncelleme: 8 Kasım 2026