Vernik bir Çin zanaatıdır. Kaynaklar bozkırda yapılmış bir vernikli eşya bilmez, buluntuların hepsi oraya getirilmiş Çin ürünleridir. Bozkıra ticaretle, ki bu Asya Hunları imparatorluğuna Çin’den ipek, tunç ve vernikli eşya getirdi, ve Çin saraylarının armağanları olarak ulaştılar.[1]
Asya Hunları mezarlarında
Noin Ula’nın prens mezarlarında Çin vernikli bardakları vardı. M.Ö. 2 tarihli bir Çin vernikli kasesi orada bir mezarı, yayı ve üç kenarlı oklarıyla birlikte tarihler.[2] Asya Hunları tamgaları üzerine bir inceleme, aynı türden tamga benzeri işaretlerin en büyük grubunun Noin Ula höyüklerinin vernikli kaplarının diplerinde kaydedildiğini söyler.[3]
Vernik prenslerden aşağı sınıflara da ulaştı. Batı Moğolistan’daki, yaklaşık M.Ö. 50 ile M.S. 210 arasına ait yerel seçkin mezarlığı Shombuuzyn Belchir’de bir kadın, ahşap tahtalardan süslü bir tabutta yatıyordu.[4] Yanında bir arabanın ahşap parçaları, binicilik takımı, yaldızlı demir bir kemer tokası ve Han dönemine ait boyalı vernikli bir bardak vardı.[4]
Armağan olarak vernikli silahlar ve davullar
521’in ilk ayında Rouran kağanı Anagui Wei sarayından ayrıldı ve bir ferman, sınırda alacağı armağanları sıraladı.[5] Listedeki vernikli malların çoğu silah ve işaret araçlarıdır. On kırmızı ve on siyah verniklenmiş, püsküllü ve sancaklı mızrak vardır.[5] Kırmızı verniklenmiş altı zhe ağacı yayı ve siyah verniklenmiş on yay vardır, oklarıyla birlikte.[5] Kılıçlarıyla birlikte altı kırmızı, altı siyah verniklenmiş kalkan vardır.[5] Yirmi kırmızı verniklenmiş davul ve boru vardır.[5] Listeye ayrıca her biri iki sheng alan dört siyah verniklenmiş bambu kap ve on takım kırmızı boyalı tabak eklenir.[5] Aynı liste, bozkır ile Çin arasındaki ticaretin tarihini anlatan bir kitapta çevrilmiştir.[6]
Wei sarayı Gaoche’ye de vernikli eşya verdi. Zhengguang döneminde, 520 ile 525 arasında, kralları Yifu bir haraç heyeti gönderdi.[5] Perdeli ve minderli, al boyalı bir araba, bir koşum takımı, bir şemsiye ve bir yelpaze, beş mavi gölgelik, beş kırmızı verniklenmiş yelpaze ve on davul ile boru istedi. Bir ferman bunları ona verdi.[5] İki liste, sarayın bir bozkır hükümdarının makamını göstermek için neye ihtiyacı olduğunu düşündüğünü gösterir: vernikli silahlar, davullar ve yelpazeler.
Davullar ve sancaklar maddesi davulların kullanımını ele alır.
Bozkırda vernik
Wei Shu ayrıca Rouran kağanı Chounu’nun Gaoche kralı Mi’etu’yu bir atın arkasında sürükleyerek öldürdüğünü ve kafatasının içki kabı olarak verniklendiğini anlatır.[5] Bu uygulama kafatası kadehi maddesinde ele alınır. Metin hangi vernikin kullanıldığını ya da kimin sürdüğünü söylemez.
Açık kalanlar
Hiçbir kaynak bozkıra hizmet eden bir vernik atölyesini anmaz, vernikli bir bardağın ne kadara geldiğini de söylemez. Buluntular, mezarlardaki vernikli bardakların saray armağanı mı, yoksa ticaret malı mı olduğunu göstermez.
Notlar
Kaynaklar
- Wei Shu, juan 103
Literatür
- Juhyeon Lee et al., Genetic Population Structure of the Xiongnu Empire at Imperial and Local Scales (2023)
- Joachim Werner, Beiträge zur Archäologie des Attila-Reiches (1956)
- Evgeniy S. Bogdanov, The Origin of the Tamgas of the Xiongnu (2017)
- Sechin Jagchid; Van Jay Symons, Peace, War, and Trade Along the Great Wall. Nomadic-Chinese Interaction through Two Millennia (1989)
Bu maddeyi kaynak göster
Yavuz, Emre-E. “Lacquerware.” Turkic Atlas, revised 7 November 2026. https://turkicatlas.org/institutions/lacquerware/
Son güncelleme: 7 Kasım 2026