Kağanlara verilen davul ve sancaklar

Davullar, nefesli çalgılar ve sancaklar, Kuzey Çin saraylarının tanıdıkları bozkır hükümdarlarını onurlandırdığı armağanlar arasındaydı. Kuzey Wei, bir Gaoche kralına seksen müzisyenle birlikte bir takım çalgı gönderdi. Rouran kağanı Anagui’ye de yirmi takım davul ve boynuz verdi.^[1] Sui, 585’te İşbara’ya davul ve borulardan oluşan bir bando, 鼓吹, verdi.^[2] 587’de Bağa’ya davul, boru ve sancak verdi. 607’de Yami’ye aynısını bir devlet arabasıyla birlikte verdi.^[3] Tang, tahta çıkardığı kağanları bir davul ve bir sancakla, 鼓纛, atadı.^[4]

Davul ve boru bandosu

Sui sarayında davul ve boru bandosu bir rütbe işaretiydi.^[5] Sui’nin kurucusu 581’de tahta çıktığında saray müziğinin kurallarını belirledi. Sui Shu’nun müzik incelemesi bu kuralları sıralar.^[5] İmparatorun bandosunda lake kaplanıp al renge boyanmış büyük ve küçük davullar vardı.^[5] Uzun boynuzları, orta boynuzları ve enine flütleri, iç içe geçmiş ejderhalar boyalı beş renkli sancaklarla süslenmişti. Büyük boynuzlar da aynısını taşırdı.^[5] Veliaht prensin ve birinci rütbeden bir görevlinin bandolarında sancaklar, ejderha yerine çömelmiş hayvanlar taşırdı.^[5] Dördüncü rütbeden bir görevlinin davulları koyu yeşil lake kaplıydı.^[5] Sancaklar böylece çalgıların kendilerinden sarkardı.

Yang imparatoru döneminde saray müziği büyük ölçüde kurucunun saltanatının kurallarını izlemeyi sürdürdü.^[6] İnceleme bandoyu rütbeye göre sayar. Uzun boynuzlardan 120’si imparatorla, 36’sı veliaht prensle, 18’i prenslerle ve dükalarla giderdi.^[6] Büyük boynuzun yedi parçası vardı.^[6] Parçalar atları yakalamaktan eyerlemeye, bineğe binmeye, yürüyüşe, savaş hattına girmeye ve orduyu toplamaya, ondan da ordugâh kurmaya kadar uzanırdı.^[6] İncelemeye göre bu parçaların sözleri hep Siyenpiler’e dayanır.^[6] Bir Song antolojisindeki bir not, Chile Şarkısı’nın da ilk olarak Siyenpice olduğunu söyler.^[7] Ne inceleme ne de Göktürkler üzerine bölüm, kağanların hangi derecede bir bando aldığını söyler.^[8]

Wei ve Gaoche

Gaoche kralı Mi’etu, Rouran kağanı Futu’yu Puli Gölü’nün kuzeyinde öldürdü ve saçını Wei generali Meng Wei’ye gönderdi.^[1] Wei Shu’nun Rouran bölümü ölümü 508 elçiliğinin sonrasına koyar.^[1] Mi’etu beş ejder atı, altın, gümüş, samur kürkü ve ülkesinin başka armağanlarıyla elçiler gönderdi.^[1] İmparator Xuanwu, yanıtıyla birlikte Dongcheng vikontu Yu Liang’ı gönderdi.^[1] Yanıttaki armağanlar bir takım çalgı, seksen müzisyen, on top kırmızı ipek ve altmış top karışık ipekti.^[1]

Anagui 521’de Wei sarayından kuzeye dönmek üzere ayrılırken, bir ferman sınır garnizonunda alacağı armağanları sıraladı.^[1] Liste, insanlar ve atlar için zırhtan, püsküllü ve flamalı mızraklardan, yaylardan ve kalkanlardan kaftanlara, çadırlara, tahıla ve sürülere uzanır.^[1] İçinde yirmi takım kırmızı lake kaplı davul ve boynuz vardır.^[1]

Mi’etu’nun kardeşi Yifu’yu Wei, Gaoche kralı yapmıştı.^[1] Zhengguang döneminde, 520 ile 525 arasında, haraç gönderdi. Perdeleri ve minderleriyle al renge boyanmış bir araba, bir koşum takımı, bir şemsiye ve bir yelpaze, beş mavi gölgelik, beş kırmızı lake yelpaze ve on davul ile boynuz istedi.^[1] Bir ferman bunları verdi.^[1] İpek ya da tahıl değil, nişan istemişti.

Sui ve Göktürkler

585’te İşbara, Tarduş’un baskısı altındaydı ve doğudaki Kıtanlar’dan korkuyordu. Boylarını çölün güneyine getirip Baidao ovasına yerleştirmek için izin istedi.^[2] İmparator kabul etti ve ona destek olması için Jin prensini askerle gönderdi.^[3] İşbara yiyecek ve giyecek, arabalar, kaftanlar ve davul ile borulardan oluşan bir bando aldı.^[2] İşbara sonra batıda Apa’ya saldırdı. Bu, boyun eğdiği yıldı.^[3]

İşbara 587’de öldü.^[3] Ardından gelen veraset sürecinde kardeşi Bağa, İşbara’nın oğluyla uzun bir karşılıklı ret alışverişinden sonra tahta çıktı.^[3] Bağa tahta çıktığını Sui sarayına bildirdi.^[3] İmparator ona davul ve borular, flamalar ve bayraklar verdi.^[3] Zizhi tongjian, general Zhangsun Sheng’in onu atamak için makam nişanını taşıdığını ekler.^[9] Bağa davulları ve sancakları alıp batıda Apa’ya karşı yürüdü.^[2] Apa’nın adamları Sui askerlerinin Bağa’nın yanında olduğuna inandı ve çoğu karşı tarafa geçti.^[2] Bağa, Apa’nın yakalanmasında Apa’yı sağ ele geçirdi.^[3]

607’de imparator Yang kuzeye Yulin’e geldi ve Yami onun seyahat sarayına geldi.^[3] Bir ferman Yami’nin bağlılığını överek ona bir devlet arabası, atlar, davul ve borulardan oluşan bir bando, flamalar ve bayraklar verdi.^[3] Sarayda adıyla anılmayacaktı ve yeri prenslerin üstündeydi.^[3] Sonra imparator Yami’nin kendi ordugâhına geçti.^[3] Çağdaş anlatımlara göre kağanlara tahta çıkışlarında verilen armağanlar ağırlık taşırdı. Bağa’ya gönderilen bando ve sancaklar bunların arasındadır.^[10]

Tang döneminde

Tang, davulu ve sancağı bir kağanı atamanın parçası yaptı. 629’da imparator Taizong, general Qiao Shiwang’ı Yinan’a, yani Xueyantuo’nun önderine, bir ferman ve bir davul ile sancakla gönderdi. Onu Zhenzhu Bilge Kağan olarak adlandırdı.^[11] Batıda Duolu Kağan olarak yetiştirilen Nishu, Taizong’dan bir unvan ve bir davul ile sancak aldı. 633’te Tang elçisi Liu Shanyin onu atamaya geldi.^[12]

639’da Tang, Aşina Simo’yu Çin’e yerleştirilmiş Göktürklerin kağanı olarak Sarı Nehir’in kuzeyine gönderdi.^[13] Zhaojun prensi ve ayin bakanı Li Xiaogong belgeyi onun ordugâhına taşıdı. Nehir kıyısında bir sunak kurdu ve onu orada bir davul ve sancakla atadı.^[12] 641’de general Zhang Dashi, batıda Irbis İşbara Yabgu Kağan’ı aynı biçimde atadı.^[14] Tang generali Su Dingfang, batı Göktürklerinin son kağanı Aşina Helu’nun ordugâhını dağıttığında onun davullarını, sancaklarını ve silahlarını aldı.^[15]

Kağanların kendi sancakları

Kağanların kendi sancakları vardı, tuğ.^[16] Zhou Shu, Göktürklerin bayraklarının ve sancaklarının tepesine altın bir kurt başı koyduğunu söyler.^[16] 617’de Shibi Kağan’ın Göktürkleri, Sui’ye karşı ayaklanan iki isyancıya, Liu Wuzhou ile Liang Shidu’ya, kurt başlı sancaklar gönderdi. Onları kağan olarak adlandırdı.^[17] An Lushan’a karşı savaşta Uygur kağanı, Tang generali Guo Ziyi’yi kabul etmeden önce onu kurt sancağının önünde eğilmeye zorladı.^[11]

Armağanlar böylece iki yönde işledi. Çin sarayları kağanları davul ve sancaklarla atadı. Bir Göktürk kağanı da Çinli isyancıları kurt başlı bir sancakla kağan yaptı. Kaynaklar böyle bir armağanın bozkırda ne yaptığını yalnızca tek bir olayda gösterir: Bağa’nın 587 savaşı, Apa’nın adamlarının Sui sancaklarını Sui birlikleri sandığı savaş.

1069–1070’te Karahanlı sarayında yazılan Kutadgu Bilig’de hükümdar, veziri bir mühür, bir sancak (tuğ), bir davul (kövrüg) ve bir zırhla atar. Sancak ile davul orada hükümdardan veziri geçen makam nişanlarıdır.^[18] Kitap bunların biçiminden ya da sayısından söz etmez.^[19]