İçindekiler5
- 400
- 500
- 600
- 700
- 800
- 900
- Rouran 400–554
- Birinci Göktürk 552–630
- Tang 630–682
- İkinci Göktürk 682–744
- Uygur 744–840
- Kırgız 840–924
- Hunlar 370–469
- Batı Göktürk 552–659
- Türgiş 699–766
- Karluk 766–800
- Hazar 650–969
Yenisey mezar yazıtlarının alfabesinin yanında, Sayan-Altay yaylasından ikinci bir runik alfabe bilinir. Araştırmacılar ona Güney Yenisey der. Yaklaşık on yedi kısa metinde kullanılır ve kendine ait eksiksiz bir harf takımı vardır.[1] Metinler Hakasya’da ve Tuva’da kaya yüzlerinde, dikili taşlarda ve bir dikme taşta, ayrıca mezarlarda bulunan eşyalarda durur.[2] Yazarların sayımına göre Yenisey alfabesinin anıtları yaklaşık on kat fazladır.[3]
Buluntular
Hakasya’da Sulek’te bir kaya yüzünde dört metin durur. Bir tanesi de Minusinsk müzesinde, buluntu yeri bilinmeyen eğik bir taşa işlenmiştir. Uybat’ta Çaa-tas kültürüne ait bir mezardan çıkan gümüş kâsede birkaç işaret vardır. Mezar 1928’de kazıldı, buluntuları Hermitage’dadır. Kâsenin kısa bir satırında yalnızca dört işaret sayılabilir, daha önceki bir raporun verdiği daha uzun bir metin özgün parçada görünmez. Tuva’da Sargol’daki bir kaya da bir metin taşır, Çaa-Hol nehri kıyısındaki Aymırlığ I mezarlığından 1971’de kazılan iki boynuz yay da, Hakasya’da Ozernaya Dağı’ndaki 1977’de bulunan bir kaya da. Tuva’da Turan Dağı’nda bir dikme taş durur, Çinge kayası üzerindeki Edegey’de ise 1978 ve 1987’de kazılan altı dikili taş.[2]
Alfabe
Yenisey alfabesiyle karşılaştırılan elli altı işaret biçiminden otuz ikisi benzerlik gösterir, on dördü tamamen aynıdır.[4] İncelemenin yazarları, benzerliğin tarihî bir akrabalığı kanıtlamadığını kendileri söyler.[5]
Edegey I metni iki alfabeyi karıştırır. Başlangıçta otuz beş işaretti, bunlardan üçü, on beşinci, on sekizinci ve otuzuncu, Güney Yenisey takımına aittir.[6] Güney Yenisey’in tek tek işaretleri Dağlık Altay metinlerinde de görünür, yazarlar bunu yazanların alfabeyi tanıdığına işaret sayar. Altay malzemesinin iki alfabenin aynı zamanda ve aynı yerde kullanıldığını kanıtlamadığını da eklerler.[7]
Tarih ve çözümleme
Hiçbir metin tarih vermez. Uybat mezarı, eşyalarına göre 8. yüzyılın sonuna ve 9. yüzyılın ilk yarısına, Aymırlığ mezarı ise 9. ya da 10. yüzyıldan eski olmayan bir döneme aittir. Yazarlar metinleri 8. ile 10. yüzyıl arasına yerleştirir.[8]
Hiçbir metin güvenle okunmamıştır. İnceleme, Edegey I metninin tatmin edici bir çevriyazısının verilemeyeceğini ve birkaç işaretin ses değerinin açık olduğunu söyler.[9]
Kime ait olduğu
Yazarlar metinleri, mezarlara ve dikili taşlara dayanarak Tuva Göktürklerine bağlar. Metinlerin hiçbir halkı anmadığını ve yazının tek bir taşıyıcısı olması gerekmediğini de söylerler.[10] Başka bir öneri alfabenin Samoyed kökenine yer verir ve iki itiraz sayar: buluntular her yerde Türk arkeolojik nesneleri arasında yatar, Kızılkum’daki Samoyedler ise açıklanamaz.[11]
Alfabenin bazı işaret biçimleri Doğu Avrupa’da yinelenir ve yazarlar bundan Don ve Kuban’ın ve Orta Asya’nın yazılarıyla bir akrabalık çıkarır. Güney Sibirya malzemesinin soruyu karara bağlamak için çok ince olduğunu kabul ederler.[12]
Güvenilirlik
Güney Yenisey metinleri, 8. ile 10. yüzyılda Yenisey Kırgızlarının yaylasında iki runik alfabenin yan yana durduğunu gösterir. Şimdilik gösterdikleri bundan ibarettir. Okunmamışlardır ve hiçbir metin bir halkı anmaz.
Notlar
- ^ Kızlasov 1990, p. 116, 129
- ^ a b Kızlasov 1990, p. 85–116
- ^ Kızlasov 1990, p. 129
- ^ Kızlasov 1990, p. 122
- ^ Kızlasov 1990, p. 124
- ^ Kızlasov 1990, p. 112, 125
- ^ Kızlasov 1990, p. 129–130
- ^ Kızlasov 1990, p. 124–125
- ^ Kızlasov 1990, p. 127–128
- ^ Kızlasov 1990, p. 131–133
- ^ Vasilʼev 1993, p. 65
- ^ Kızlasov 1990, p. 122, 132–133
Kaynaklar
Literatür
- Leonid R. Kızlasov; İgor L. Kızlasov, Sayan-Altay Türklerinin Yeni Runik Yazısı (1990)
- D. D. Vasilʼev, Göktürk Yazı Kültürünün Asya’nın Merkezinden Doğu Avrupa’ya Yolu (1993)
Buraya bağlantı verenler4
- Devletler
- Yenisei Kirghiz Khaganate
- Yerler
- Altai
- Kaynaklar
- Altai runiform inscriptions · Yenisei inscriptions
Bu maddeyi kaynak göster
Yavuz, Emre-E. “South Yenisei inscriptions.” Turkic Atlas, revised 8 November 2026. https://turkicatlas.org/sources/south-yenisei-inscriptions/
Son güncelleme: 8 Kasım 2026