İçindekiler5
- 400
- 500
- 600
- 700
- 800
- 900
- Rouran 400–554
- Birinci Göktürk 552–630
- Tang 630–682
- İkinci Göktürk 682–744
- Uygur 744–840
- Kırgız 840–924
- Hunlar 370–469
- Batı Göktürk 552–659
- Türgiş 699–766
- Karluk 766–800
- Hazar 650–969
Tes yazıtı, Uygur Kağanlığı’na ait runik bir dikili taştır. Moğolistan’ın kuzeybatısında batı Hangay’da, Tes nehri vadisindeki Nogoon-tolgoi tepesinde dururdu.[1] Tariat ve Şine-Usu ile birlikte, runik Türkçeyle yazılmış üçüncü Uygur taşı sayılır. Parçalar hâlinde günümüze ulaşmıştır, tek bir satır bile tam değildir.[1]
Buluntu ve durum
Taşı 1915’te B. Ja. Vladimirtsov buldu ve yayımlamadı. Moğol-Rus seferleri onu 1969 ve 1975’te inceledi, bugün Ulan Batur’dadır.[1]
Günümüze ulaşan metin
Kalan metin üçüncü kişidedir, fiiller -dï ekiyle biter. Bu, birinci kişinin sık geçtiği Tariat ve Şine-Usu’dan ayırır.[2] Dört bölüm içerik verir.
Batı yüzün dördüncü satırı taqïγu yïl yılıyla, yani horoz yılıyla başlar. Volker Rybatzki bunun 757 olabileceğini belirtir.[2] Beşinci satırda, bir boşluktan sonra, “yaşına erişip öldü” anlamına gelen yasï tägip učdï durur. Árpád Berta ölen kişiyi El-Etmiş sayar, yani Bayanchur Kağan’ı.[2] Güney yüzde, Rybatzki’nin “yere bir kazık çaktı ve tahtı yarattı” diye karşıladığı čït tikdi örgin yaratdï durur.[2]
Dördüncü bölüm Tariat ile ortaktır. Tes’in kuzey yüzünde üçüncü ve dördüncü satırlarda, Tariat’ın doğu yüzünün ikinci satırındaki bölüm, qadïr qasar ve äbdi bärsil adlarıyla birlikte, neredeyse sözcüğü sözcüğüne yer alır.[2]
Amaç
Rybatzki, Şine-Usu’yu bir mezara bağlı sayar, Tariat’ı ve büyük olasılıkla Tes’i yazılı sınır işaretleri olarak alır. Ona göre güney yüzdeki kazık öbeği bir sınır taşına işaret eder.[3]
Tarih
Üç Uygur taşı farklı sıralara konmuştur. S. G. Klyashtorny Tariat’ı yaklaşık 753 ile 756 arasına, Şine-Usu’yu yaklaşık 760’a, Tes’i yaklaşık 761 ya da 762’ye yerleştirir. Berta önce Tes’i yaklaşık 750’ye koyar, sonra Tariat’ı 752 ya da 753’e, Şine-Usu’yu 759’a. Rybatzki Şine-Usu’yu 760 ya da 761’e koyar, Tariat’ı ondan önceye, Tes’i ondan sonraya.[1] Tekin’in Orhun Türkçesi grameri Tes için 750 verir.[4]
Güvenilirlik
Hiçbir satır tam olmadığı ve hiçbir yıl üzerinde uzlaşılmadığı sürece Tes, kağanlığın hikâyesine az şey katar. Değeri kümededir: Tariat ve Şine-Usu ile birlikte Uygur Kağanlığı’nın üç runik taşını oluşturur ve üçünden ikisi ortak bir bölümü paylaşır.
Notlar
Kaynaklar
Literatür
- Volker Rybatzki, Taryat, Tes ve Şine Usu Yazıtları Arasındaki Dil Bilimsel ve Tarihî Bağlar Üzerine Bazı Notlar (Some Notes on the Philological and Historical Relations Between the Terx, Tes and Sine Usu Inscriptions) (2011)
- Talât Tekin, Orhon Türkçesi Grameri (2003)
Bu kaynağa dayanan maddeler 1
Buraya bağlantı verenler3
- Devletler
- Uyghur Khaganate
- Diller
- Old Uyghur
- Kaynaklar
- Tariat inscription
Bu maddeyi kaynak göster
Yavuz, Emre-E. “Tes inscription.” Turkic Atlas, revised 8 November 2026. https://turkicatlas.org/sources/tes-inscription/
Son güncelleme: 8 Kasım 2026