Külüg Çor, Tongdian’da ve Jiu Tang Shu’da Göktürklerin büyük makamlarının birincisidir.[1] Çinliler onu 屈律啜, quluchuo diye yazar.[1]

Makam kaynaklarda

Tongdian ile Jiu Tang Shu düzeni hemen hemen aynı sözlerle anlatır.[1] Kağanın oğulları ve küçük kardeşleri teginlerdir. Ayrı bir bölümün birliklerini yöneten adamlar ise şadlardır.[1] Sonra büyük makamlar gelir: önce quluchuo, sonra apa, xielifa, tudun ve sijin.[1] Jiu Tang Shu bu makamların kuşaktan kuşağa geçtiğini ve sahip sayısının belli olmadığını ekler.[2] Bir baba ya da ağabey ölünce yerini bir oğlu ya da küçük kardeşi alırdı.[2]

Xin Tang Shu büyük bakanları başka bir sırayla dizer.[3] Önce yabguyu, ikinci olarak quluchuo’yu anar. Liste dagana ve hepsi kalıtsal, toplam yirmi sekiz dereceye kadar sürer.[3] Batı Göktürkleri için Jiu Tang Shu unvanı 屈利啜, quli chuo diye yazar ve yijin’den sonra sayar.[2] Tongdian aynı batı listesini verir.[4]

Unvanın yeniden kurulması

Üçüncü işaret 啜, çor rütbesini karşılar.[5] İlk iki işaret 屈律 birden fazla biçimde yeniden kurulmuştur. Bir yeniden kurma bütün unvanı Kül Çor diye verir.[5] İkincisi olan Külüg Çor, ilk parçayı “ünlü” anlamındaki külüg sayar. Kül Tegin yazıtı kurucu kağanları bu sözcükle över.[6] Çinliler külüg’ü Uygur generali Külüg Baga’nın adında chü-lu diye yazar.[7] Tang listelerinin unvanlarını Türkçe sözcüklerle eşleştirmeye yönelik daha eski bir girişim, bu unvanı tanınamayacak kadar şüpheli olanlar arasında bıraktı.[8]

Yazıtlar kül çor unvanını da bilir.[9] Bilge Kağan yazıtı, Bilge Kağan tahta çıktığında Tarduş begleri başında bir Kül Çor anar.[9][10] Bu unvanın 屈律啜 ile aynı olup olmadığını hiçbir kaynak söylemez.

Notlar

  1. ^ a b c d e Tongdian, juan 197; Jiu Tangshu (Old Book of Tang), juan 194
  2. ^ a b c Jiu Tangshu (Old Book of Tang), juan 194
  3. ^ a b Xin Tangshu (New Book of Tang), juan 215
  4. ^ Tongdian, juan 199
  5. ^ a b Chavannes 1903, p. 164
  6. ^ Kül Tegin inscription
  7. ^ Golden 1992, p. 162
  8. ^ Thomsen 1896, p. 59
  9. ^ a b Bilge Khan inscription; Thomsen 1896, p. 130–131
  10. ^ Tekin 1968, p. 280, 353

Kaynaklar

Literatür

  • Peter B. Golden, An Introduction to the History of the Turkic Peoples (1992)
  • Édouard Chavannes, Documents sur les Tou-Kiue (Turcs) occidentaux (1903)
  • Vilhelm Thomsen, Inscriptions de l'Orkhon déchiffrées (1896)
  • Talât Tekin, A Grammar of Orkhon Turkic (1968)

Bu maddeyi kaynak göster

Yavuz, Emre-E. “Külüg Chur.” Turkic Atlas, revised 8 November 2026. https://turkicatlas.org/institutions/kulug-chur/

Son güncelleme: 8 Kasım 2026