699’da Kapgan Kağan devletine yeni bir biçim verdi. Devletin bir sol şadı ve bir sağ şadı vardı, her birinin yirmi bin adamı bulunuyordu.[1] Bu ikisinin üstünde kendi oğlu Fuju, Küçük Kağan olarak duruyordu. Fuju, batının On Soyad’ından, Çumukunlardan ve diğerlerinden kırk binden fazla adama komuta ediyordu. Unvanı “Batıyı Genişleten Kağan”dı.[1] Bu makam, On Ok üzerinde bir batı genel valiliğiydi. Unvan onun programıydı.

Tonyukuk taşı İnel adında bir kağanı anar. İnel, Kapgan’ın katunu gömmek için eve dönerken Altay’da bıraktığı ordunun başında Tarduş Şad ile birlikte gönderilir.[2] Demir Kapı’ya yürüyüşten sonra Soğdlular İnel Kağan’a gelip boyun eğer.[3] Tang tarihine göre 714’te Kapgan’ın oğlu Yinie Kağan, seçme süvarileri Beiting üzerine yürüttü. Garnizon direndi ve surların altında bir tegin yakalanıp başı kesildi.[1] 716’da Kapgan öldürülünce Kül Tegin “Mochuo’nun oğlu Küçük Kağan’ı, kardeşlerini ve güvendiği adamları neredeyse son adamına kadar öldürdü”.[1] En iyi temellendirilmiş görüş, 699’daki Fuju’nun, taştaki İnel’in, 714’teki Yinie’nin ve 716’daki Küçük Kağan’ın tek kişi olduğudur. Kaynaklar bunu açıkça söylemez. İnel adı, ına- “güvenmek” fiilinden gelen “güvenilen” anlamında anlaşılır.[4] Aynı sözcük üç Yenisey mezar yazıtında unvan niteleyicisi olarak durur.[4] Bir bilgin adı bunun yerine İni İl diye okudu.[4][5] Buna, runik ve Uygur metinlerinde yine ına- fiilinden kurulmuş olabilecek birçok İnal adı bulunduğu söylenerek karşılık verilmiştir.[4]

O, zorla bir kenara itilen mirasçıdır. Kapgan, İlteriş’in küçük oğullarını aşarak tahta oturmuştu. Kapgan’ın kendi oğlu on yedi yıl boyunca devletin ikinci mevkiini tuttu. Babasının öldüğü saatte, babasının yerinden ettiği yeğenin elinde öldü. Kül Tegin yazıtı onun adını anmaz. O yılı yalnızca “halkın ve devletin ikiye bölündüğü” zaman olarak anar.[6]

Notlar

  1. ^ a b c d Jiu Tangshu (Old Book of Tang), juan 194
  2. ^ Tonyukuk inscription; Tekin 1968, p. 287
  3. ^ Tonyukuk inscription; Tekin 1968, p. 289
  4. ^ a b c d Erhan 2011, p. 14
  5. ^ Ercilasun 1990, p. 35
  6. ^ Kül Tegin inscription

Kaynaklar

Literatür

  • Peter B. Golden, An Introduction to the History of the Turkic Peoples (1992)
  • Talât Tekin, A Grammar of Orkhon Turkic (1968)
  • Aydın, Erhan, Yenisey Yazıtlarında Geçen Unvanlar ve Unvan Niteleyicileri (2011)
  • Ahmet Bican Ercilasun, Köl Tigin Yazıtı Bir Nutuk Metni midir? (1990)

Bu maddeyi kaynak göster

Yavuz, Emre-E. “Inel Khan.” Turkic Atlas, revised 8 November 2026. https://turkicatlas.org/persons/inel-khan/

Son güncelleme: 8 Kasım 2026