Tölis ve Tarduş, Göktürk yazıtlarının birlikte andığı iki halktır: tölis ve tarduš bodun.[1] İkinci Kağanlığın kurucusu İlteriş onları örgütledi ve onlara bir yabgu ile bir şad verdi.[2] Bazı araştırmacılar onları devletin doğu ve batı yarısı olarak anlar.[3]

Yazıtlarda

Kül Tegin yazıtı, İlteriş’in devletini ve kağanını yitirmiş bir halkı nasıl topladığını anlatır.[4] İlteriş halkı atalarının yasasına göre düzene soktu. Tölisleri ve Tarduşları orada örgütledi ve onlara bir yabgu ile bir şad verdi.[4] İki ad doğu yüzünün 13. satırında durur: 𐱅𐰇𐰠𐰃𐰾 ve 𐱃𐰺𐰑𐰆𐱁 diye yazılmıştır.[5] Birkaç satır sonra Bilge Kağan kendisi için, amcası kağanken Tarduş halkının şadı olduğunu söyler.[6]

Bilge Kağan yazıtı ikisini kağanın katında yan yana koyar.[7] Bilge Kağan tahta çıktığında Tarduş begleri “arkada” durdu, başlarında Kül Čur vardı. Tölis begleri ise “önde” durdu, başlarında Apa Tarkan vardı.[7][8] Yazıtında Tonyukuk, kağanın İnel Kağan ile Tarduş Şad’ın komutasında bir ordu çıkardığını anlatır.[9] Kül Tegin’in cenazesine gelen yaslılar arasında Kül Tegin yazıtı, Kırgız kağanından gelen bir Tarduş’u, Inanču Čor’u anar.[10]

Doğu ve batı

Yazıtlar yönlerini gündoğumuna göre belirler: “ön” doğu, “arka” batıdır.[11] Bu yüzden Bilge Kağan yazıtındaki begler Tölisleri doğuya, Tarduşları batıya yerleştirir.[11] Çin kaynakları Kapgan’ın Bilge Kağan’a, tahta çıkmadan önce batının yönetimini verdiğini bildirir. Bu bildirim Bilge Kağan’ın kendi sözüyle, yani Tarduşların şadı olduğu sözüyle uyuşur.[11] Bu bakışla İlteriş, yeniden kurulan devletin iki yarısını eski kağanlar düzenine göre örgütledi.[11]

Tölisler, Çinlilerin Tiele dediği halk olarak da anlaşılmıştır.[12] Bu özdeşlik yalnızca adların benzerliğine dayanır.[13]

Çince unvanlar

達頭, Datou, Tarduş’un unvanıdır. Sui Shu onu İşbara’nın baba tarafından amcası ve eskiden Batı Kağanı olan kişi olarak anar.[14] Bazı araştırmacılar 達頭’yu tarduš sözcüğünün Çince yazımı sayar.[15]

突利, Tuli, Çin tarihlerinin doğuya yerleştirdiği kağanların unvanıdır.[16] İlig, yeğeni Shibobi’yi Tuli Kağan yaptı ve doğuda oturttu. Shibobi orada Xi’ye ve başka boylara hükmetti.[16] Daha önceki Tuli Kağan, sonradan Yami olan Rangan’dı. Rangan kuzeyde yaşamıştı ve 597’de bir Sui prensesiyle evlendiğinde güneye göçtü.[14] Bazı araştırmacılar 突利 unvanını Töles diye karşılar.[17] Çince metinler unvanı ve sahiplerinin yerini verir. Sözcüğün anlamını vermez.[18]

Notlar

  1. ^ Kül Tegin inscription; Tekin 1968, p. 385
  2. ^ Kül Tegin inscription; Tekin 1968, p. 373, 385
  3. ^ Thomsen 1896, p. 146–147
  4. ^ a b Kül Tegin inscription; Radloff 1894–1895, parts 1–3, p. 10–11
  5. ^ Kül Tegin inscription; Radloff 1894–1895, parts 1–3, p. 10
  6. ^ Kül Tegin inscription; Radloff 1894–1895, parts 1–3, p. 12–13
  7. ^ a b Bilge Khan inscription; Thomsen 1896, p. 130–131
  8. ^ Tekin 1968, p. 280
  9. ^ Tonyukuk inscription; Tekin 1968, p. 287
  10. ^ Kül Tegin inscription; Tekin 1968, p. 272, 335
  11. ^ a b c d Thomsen 1896, p. 147
  12. ^ Thomsen 1896, p. 146
  13. ^ Golden 1992, p. 94
  14. ^ a b Sui Shu (Book of Sui), juan 84
  15. ^ Thomsen 1896, p. 63; 131; Golden 1992, p. 63; 131
  16. ^ a b Jiu Tangshu (Old Book of Tang), juan 194; Xin Tangshu (New Book of Tang), juan 215
  17. ^ Yavuz 2025, p. 374
  18. ^ Jiu Tangshu (Old Book of Tang), juan 194; Sui Shu (Book of Sui), juan 84

Kaynaklar

Literatür

  • Wilhelm Radloff, Die alttürkischen Inschriften der Mongolei (1894–1895, parts 1–3)
  • Vilhelm Thomsen, Inscriptions de l'Orkhon déchiffrées (1896)
  • Peter B. Golden, An Introduction to the History of the Turkic Peoples (1992)
  • Emre-E. Yavuz, The Gokturk Empire: 2nd Edition (2025)
  • Talât Tekin, A Grammar of Orkhon Turkic (1968)

Bu maddeyi kaynak göster

Yavuz, Emre-E. “Tölis and Tardush.” Turkic Atlas, revised 8 November 2026. https://turkicatlas.org/institutions/tolis-and-tardush/

Son güncelleme: 8 Kasım 2026