Wuwei

Wuwei, eski kaynaklarda Guzang diye anılır ve Liangzhou’nun merkeziydi. Gansu koridorunun ortasında yer alıyordu.

Han idari bölgesi

Han Shu’daki Wudi yıllıklarına göre Wuwei ve Jiuquan, MÖ 121’de Hunye ve Xiutu krallarının topraklarından birlikte idari bölge yapıldı. Zhangye ile Dunhuang MÖ 111’de, ilk ikisinin topraklarından kesilerek izledi.^[1] Batı Bölgeleri bölümü ilk idari bölge olarak yalnızca Jiuquan’ı anar. Ülkeyi doldurmak için yerleşimci gönderildikten sonra Wuwei, Zhangye ve Dunhuang’ın ondan ayrıldığını söyler.^[2] Han Shu’nun coğrafya risalesinin Wuwei için MÖ 101’i verdiği söylenir.^[3] Zizhi tongjian, Wuwei’yi Jiuquan’dan MÖ 115’ten sonra ayırır.^[3] Yer, sonraki Liangzhou’dur.^[4]^[5]

Soğdlular ve Juqu

227’de Yüeçilerin ve Liangzhou’daki Soğd topluluklarının başları, iç Çin’den gelen bir orduyu ilk karşılayan olmak için birbiriyle yarıştı. Aralarındaki “Kangju’dan hu’lar” ancak Soğdlular olabilir.^[6]

II. Eski Mektup, Guzang’daki ajan Arsāch’ın sağ ve esen olduğunu bildirir. V. Mektup Guzang’dan baş tüccar Aspandhāt’a gönderildi.^[7] Wei Shu, Soğdiyana tüccarlarının ticaret için Liangzhou’ya büyük sayılarda geldiğini kaydeder. Wei, 439’da Guzang’ı alınca hepsi esir düştü. Soğdiyana kralı sonradan onları fidyeyle kurtarmak için adam gönderdi.^[8] Sui Shu, Göktürk hanedanını aynı olaya bağlar. Wei İmparatoru Taiwu, Kuzey Liang’ın hanedanı Juqu’yu yok edince Aşinalar beş yüz aileyle Rouranlara kaçtı.^[9] Juqu, Guzang’ı 439’a kadar elinde tuttu. Zhou ve Sui döneminde An ailesinden biri, Soğd topluluğunun başı olan sabao olarak Wuwei’de yaşadı.^[10]

Notlar

^ Han Shu, juan 6
^ Han Shu, juan 96
^ a b Chavannes 1913, v–vi
^ Chavannes 1913, v
^ Herrmann 1910, p. 118
^ de la Vaissière 2005a, p. 60
^ Sogdian Ancient Letters
^ de la Vaissière 2005a, p. 69
^ Sui Shu (Book of Sui), juan 84
^ de la Vaissière 2005a, p. 62

Kaynaklar

Sogdian Ancient Letters
Sui Shu (Book of Sui), juan 84
Han Shu, juan 6, 96 (after Shiji)

Literatür

Étienne de la Vaissière, Sogdian Traders: A History (2005)
Édouard Chavannes, Les documents chinois découverts par Aurel Stein dans les sables du Turkestan oriental (1913)
Albert Herrmann, Die alten Seidenstrassen zwischen China und Syrien. Beiträge zur alten Geographie Asiens, Bd. 1 (1910)