Göktürklerde bir efendiye ölümde eşlik etme (殉), doğu kağanlığının son kağanı İlig Kağan’ın 634’teki ölümünden sonra kaydedilmiştir.[1] Ona iki adam eşlik etti: eski maiyet adamı Hunye ile Suni Shi, yani Yami Kağan’ın küçük kardeşi.[2]

İlig Kağan’ın ölümü

İlig 630’da sağ ele geçirildi ve Chang’an’a getirildi. İmparator Taizong ona orada topraklar, bir ev ve bir general rütbesi verdi.[1] İlig 634’te orada öldü.[1] İmparator, İlig’in kendi halkının onu kendi âdetlerine göre gömmesini emretti. Cesedi Ba ırmağının doğusunda yakıldı.[1] Xin Tang Shu, üzerine bir höyük yükseltildiğini de ekler.[2]

Hunye

İlig’in eski bakanı, Jiu Tang Shu’nun Hulu Daguan 吐谷渾邪 adıyla andığı kişi, ona ölümde eşlik etmek için kendi boğazını kesti.[1] Xin Tang Shu ona ilk anışından sonra Hunye (渾邪) der.[2]

Xin Tang Shu aradaki bağı açıklar.[2] Hunye, İlig’in annesi Poshi Hanım evlenirken maiyet adamı olarak onunla birlikte gelmişti. İlig doğduğunda Hunye’nin bakımına verilmişti.[2] İlig ölünce Hunye acı acı yas tuttu ve kendini öldürdü.[2]

İmparator bu eylemi dikkate değer buldu.[2] Hunye’ye ölümünden sonra zhonglangjiang rütbesini verdi ve onu İlig’in höyüğünün yanına gömdürdü.[2] Sekreterlik müdür yardımcısı Cen Wenben’e olanları iki adamın mezar steline yazmasını emretti.[2] Cefu Yuangui aynı anlatımı verir ve İlig’in ölümünü 634’ün ilk ayına tarihler.[3]

Suni Shi

Çok geçmeden Suni Shi de İlig’e ölümde eşlik etti.[2] Şibi Kağan onu elli bin çadırın başında Shaboluo Şad yapmıştı. Kampı Lingzhou’nun kuzeybatısındaydı.[2] İlig’in yönetimi karışıklığa düşünce yalnızca Suni Shi’nin halkı ona sadık kaldı. Töles Tang’a geçtikten sonra İlig, Suni Shi’yi küçük kağan yaptı.[2]

630’da yenilen İlig, Shaboluo’nun kampına kaçtı. Tang komutanı Zhang Baoxiang onu orada ele geçirdi.[1] Tang Huiyao, Shaboluo Şad’ı Suni Shi olarak adlandırır ve Tang’ın İlig’i ona yakalattığını söyler.[4] Jiu Tang Shu, Shaboluo’yu İlig’in amcaoğlunun oğlu olarak anar. Xin Tang Shu ise Suni Shi’yi İlig’in babasının küçük kardeşi yapar.[5] Suni Shi bunun üzerine halkıyla birlikte Tang’a geçti. Çölün güneyindeki topraklar boş kaldı.[6] Suni Shi Beiningzhou valisi ve Huaide prensi yapıldı.[2]

Cefu Yuangui, Huaide prensi Aşina Suni Shi’nin 634’ün altıncı ayında öldüğünü ve imparatorun onun için yas tuttuğunu kaydeder. Ölüm biçimini kaydetmez.[3] Xin Tang Shu’nun anlatımına göre İlig’i Tang’a teslim eden adam, ona ölümde eşlik edenler arasındaydı.

576 yasında esirler

Menandros, 576’daki bir Göktürk yasında farklı bir eylemi kaydeder.[7] Türk Şad, Menandros’un Silzibul dediği babası İstemi için yas tutarken dört Hun esirini bağlı olarak getirtti ve babasının atlarının arasına koydurdu.[8] Kendi dilinde onlara, gidip babasına ne kadar büyük … söylemelerini buyurdu. Metin bu noktada kesilir.[9] Dört adama ne yapıldığı, metindeki boşlukta kaybolmuştur.[10] Bu görev bir insan kurbanı olabilir. Esirler, haberi ölüye ulaştırmak için öldürülmüş olabilir. Bu yorum olayı, Çin anlatılarının tarif ettiği cenazelerden ayırır.[11] Menandros, Göktürklerin ölü törenleri için kullandığı kendi sözcüğü de verir: dogia.[9]

Asya Hun kaydı

Shiji, Asya Hunları için hükümdarın gözde hizmetkârlarının ve cariyelerinin ona ölümde eşlik ettiğini söyler (從死). Sayılarını yüzlerce ya da binlerce olarak verir. Han Shu pasajı kopyalar ve sayıyı onlarca ya da yüz olarak verir.[12] Kayıt hükümdarın gömülmesinden genel olarak söz eder. Hiçbir vesileyi ve hiçbir adamı anmaz. Batı Moğolistan’da kazılmış Asya Hun mezarlıklarında soylu kadınların büyük mezarlarının yanında küçük uydu mezarlar yer alır. Buradaki ölüler, hanımlarına ölümde eşlik eden hizmetkârlar olarak anlaşılır. Orta Moğolistan’da bir şanyuya ait sanılan bir mezarda da uydu mezarlar bildirilmiştir.[13] Çin metnindeki sayılar mezarlarda doğrulanmamıştır.[14] Sui Shu, Göktürk âdetlerine ilişkin anlatısını, bunların genel olarak Asya Hunlarınınkiyle aynı olduğu notuyla bitirir.[15] Bu not ölümde eşlikten söz etmez. Tang tarihleri de bunu yalnızca 634’teki iki adam için kaydeder.

Eski Türk ve Moğol dini üzerine bir çalışma, yüz ya da bin kadın ve hizmetkârın ölüyle birlikte gömülmesini Asya Hunlarında da Göktürklerde de aynı biçimde anar. Çalışmaya göre eski âdet Asya Hunlarından başlayarak zayıfladı ve dul kadınların gömülmesinden sonra nadiren söz edilir.[16] Çalışma, Asya Hunlarının sefer öncesi ayı gözleme, dulu ölen adamın ailesine verme ve hizmetkârlarla eşleri ölüyle birlikte gömme âdetlerini, Çinlilerin Göktürkler için kaydettiği âdetlerle aynı sayar.[17]

Kaydın kapsamı

İki Tang tarihi de ölümde eşliği Göktürklerin âdeti olarak anmaz.[5] Xin Tang Shu, Jiu Tang Shu’ya dayanır. Bu yüzden Hunye için ikisi tek bir tanıktır. Suni Shi’nin bu biçimde ölümü ise yalnızca Xin Tang Shu’da geçer. Göktürk tarihleri üzerine modern bir şerh bu kaydı güvenilmez bulur.[18] 殉 sözcüğü, Çinlilerin eski çağlarda bir hükümdarla birlikte gömülen maiyet adamları için kullandığı sözcüktür.[18] Kayıtta bulunan, tek bir kağana bağlı iki adamdır: onu büyütmüş maiyet adamı ve onu teslim etmiş akraba.

Notlar

  1. ^ a b c d e f Jiu Tangshu (Old Book of Tang), juan 194
  2. ^ a b c d e f g h i j k l m Xin Tangshu (New Book of Tang), juan 215
  3. ^ a b Cefu yuangui, juan 974
  4. ^ Tang Huiyao (Institutional History of the Tang), juan 94
  5. ^ a b Jiu Tangshu (Old Book of Tang), juan 194; Xin Tangshu (New Book of Tang), juan 215
  6. ^ Xin Tangshu (New Book of Tang), juan 215; Tang Huiyao (Institutional History of the Tang), juan 94
  7. ^ Menander Protector; Blockley 1985, fr. 19.1, p. 171
  8. ^ Menander Protector; Blockley 1985, fr. 19.1, p. 177–179
  9. ^ a b Menander Protector; Blockley 1985, fr. 19.1, p. 179
  10. ^ Menander Protector
  11. ^ Ecsedy 1984, p. 264–266
  12. ^ Shiji, juan 110; Han Shu, juan 94
  13. ^ Erkoç 2026, p. 242–243
  14. ^ Erkoç 2026, p. 243
  15. ^ Sui Shu (Book of Sui), juan 84
  16. ^ Roux 1994, p. 228–229
  17. ^ Roux 1994, p. 108, 200, 228–229
  18. ^ a b Ecsedy 1984, p. 268

Kaynaklar

Literatür

  • R. C. Blockley, The History of Menander the Guardsman: Introductory Essay, Text, Translation, and Historiographical Notes (1985)
  • Ildikó Ecsedy, Ancient Turk (T'u-chüeh) Burial Customs (1984)
  • Hayrettin İhsan Erkoç, Asya Hunlarında Dinî İnançlar (Religious Beliefs of the Xiongnu) (2026)
  • Jean-Paul Roux, Türklerin ve Moğolların Eski Dini (1994)

Bu maddeyi kaynak göster

Yavuz, Emre-E. “Following in Death.” Turkic Atlas, revised 8 November 2026. https://turkicatlas.org/religions/following-in-death/

Son güncelleme: 8 Kasım 2026