İçindekiler4
- 400
- 500
- 600
- 700
- 800
- 900
- Rouran 400–554
- Birinci Göktürk 552–630
- Tang 630–682
- İkinci Göktürk 682–744
- Uygur 744–840
- Kırgız 840–924
- Hunlar 370–469
- Batı Göktürk 552–659
- Türgiş 699–766
- Karluk 766–800
- Hazar 650–969
Birinci Bulgar devleti, yani Tuna Bulgar Devleti, 681’den 1018’e kadar sürdü.[1] Yerleri runik harflere benzeyen çok sayıda işaret verdi. İşaretler kalelerin ve sarayların taş bloklarında, tuğlalarda, çanak çömlekte, kaya yüzlerinde ve mağaralarda durur.[2] Bunlar Orhun taşlarının Eski Türk yazısı değildir, Bulgar incelemeleri de “runik” sözünü runlara benzeyen işaretler için geniş anlamda kullanır.[3]
Topluluk
Pliska, Madara, Preslav, Silistra ve Ravna ile Černoglavci gibi başka yerlerde binden fazla tek işaret sayılmıştır. Bunların otuz kadarı sık ve değişmeden geri gelir. Geri kalanı çeşitlemelerdir. Üç, dört ya da daha çok işaretten oluşan üç yüzden fazla farklı birleşim bilinir.[2] İşaretler daha uzakta da bulunmuştur, Romanya’da ve Karadağ’da (Šudikova) ve Nagyszentmiklós hazinesinde.[4]
İşaretlerin büyük kısmı 9. yüzyılın ilk yarısından, en çok da Omurtag’ın 814 ile 831 arasındaki saltanatından kalmadır.[4] 1018’e kadar sürerler.[4]
İşaretlerin harf mi, mülkiyet damgası mı, büyülü işaret mi olduğu kesinleşmemiştir.[5] Onları inceleyen arkeolog okumaktan kaçınır. Araştırmacıların çabalarına rağmen Bulgar topraklarının yazısı çözülmeden kalmıştır.[3]
En sık işaret
En sık işaret, iki dik çizgi arasındaki bir Y’dir. Bulgar yayınları onun 49 çeşitlemesini ve on birleşimini sayar. Yedi madalyonda bulunur: Preslav (iki), Silistra, Sredishte, Apiariya, Krasen ve Okorsh. Preslav’dan bir kurşun mührün iki yüzünde de durur. Üç yüzyıldan fazla kullanılmıştır.[6]
Onun için beş yorum önerilmiştir ve başkaları her birini reddetmiştir. Birincisi işareti tanrının adı, Bulgar biçimiyle Tangra, yani Tengri sayar. İkincisi, “büyük” anlamına gelen Grek harflerini okur, han yazıtlarında geçen bir unvandır. Üçüncüsü İsa’nın adı için bir şifre görür. Dördüncüsü “Yüce Tanrı” okur. Beşincisi onu hanedanın, Boris’in ya da Simeon’un işareti sayar. Bazı okuyucular buna koruyucu bir işlev ekler.[6]
Tengri yorumu beşten biridir. Bu yüzden işaret, Bulgar hükümdarları arasında bir Tengri kültünün kanıtı olarak gösterilemez.
Pliska rozeti
Pliska’dan yedi kollu bronz bir rozetin ortasında ve her kolunda iki işaret vardır. Onu bir süvari rozeti, güneşin, ayın ve beş gezegenin tılsımı, kutsal bir takvim ve gezegenleri temsil eden Grek ünlülerinden oluşan bir mühür saymışlardır.[7]
Atıflar
Birçok araştırmacı Bulgar işaretlerini Eski Türk runik yazısından türetir. Tryjarski ise Pliska, Byala, Murfatlar ve Šudikova’nın runik metinlerini Grekçe metinler sayar, bunlar Proto-Bulgarların beraberinde getirdiği Asya kökenli işaretlerle yazılmıştır.[8] İşaretleri inceleyen arkeolog, Avrasya runik yazısını yerel grafik çeşitlemeleriyle halkların üstünde sayan Kızlasov’u izler.[3]
Başka bir çalışma Tuna, İdil, Don ve Kuzey Kafkasya’daki bütün runik harfli yazıtları Bulgar lehçelerinin anıtları olarak okur.[9] Hazar topraklarında ve daha batıda bulunan runik harfli yazıtlar Hazarlara, Avarlara, Peçeneklere ve Bulgarlara atfedilmiştir, bunlar için önerilen hiçbir okuma tatmin edici olmamıştır.[10] Ayrıca bkz. işaretlerin yanında Kiril, Grek ve eski Bulgar yazısının durduğu Murfatlar yazıtları ve Hazar topraklarının yazıtları.
Notlar
- ^ Dončeva-Petkova 2000, p. 175
- ^ a b Dončeva-Petkova 2000, p. 176–177
- ^ a b c Dončeva-Petkova 2000, p. 180
- ^ a b c Dončeva-Petkova 2000, p. 176
- ^ Dončeva-Petkova 2000, p. 177, 179–180
- ^ a b Dončeva-Petkova 2000, p. 179–180
- ^ Dončeva-Petkova 2000, p. 178–179
- ^ Dončeva-Petkova 2000, p. 178
- ^ Bayçorov 1990, p. 15–16
- ^ Erdal 2004, p. 4
Kaynaklar
Literatür
- Lüdmila Dončeva-Petkova, Orta Çağ Bulgaristanı'ndan Runik İşaretler ve Birleşmeler (2000)
- Soslanbek Y. Bayçorov, Avrupa’nın Göktürk Harfli Eski Anıtları. Göktürk Harfli Eski Yazının Kuzey Kafkasya, Volga-Don ve Tuna Bölgeleriyle İlişkisi (1990)
- Svetlana Venelinova Kavrikova, Murfatlar ve Nad Sent Mikloş Yazıtlarının Paleografik Karakteristiği (2000)
- Marcel Erdal, A Grammar of Old Turkic (2004)
Bu kaynağa dayanan maddeler 1
Buraya bağlantı verenler5
- Yerler
- Pliska
- Halklar
- Bulgars
- Diller
- Oghur Turkic
Bu maddeyi kaynak göster
Yavuz, Emre-E. “Protobulgarian sign corpus.” Turkic Atlas, revised 8 November 2026. https://turkicatlas.org/sources/protobulgarian-sign-corpus/
Son güncelleme: 8 Kasım 2026