584’te Sui imparatoru, bakan Yu Qingze’yi İşbara Kağan’a gönderdi. Bu, İşbara’nın imparatora kayınpederi dediği bir mektubun cevabıydı.[1] İşbara elçiyi oturarak karşıladı ve hanedanının kimseye eğilmediğini söyledi.[2] Sonunda diz çöktü, imparatorun mektubunu alıp başının üstüne koydu. Kendini imparatorun tebaası olarak adlandırdı.[2] Elçilik Göktürk-Sui savaşlarına ve iç savaşın ilk yıllarına aittir.

Arka plan

583’teki yenilgilerinden sonra İşbara, Apa’nın ordugâhına saldırdı ve annesini öldürdü. Apa, Tarduş’a geçti.[2] İki taraf bitmeyen bir savaş verdi. İkisi de Sui sarayına barış ve yardım isteyen elçiler gönderdi.[2] İmparator hepsini reddetti.[2] Sonra İşbara’nın eşi ve Zhou hanedanından bir kızı olan Prenses Qianjin, imparatora yazdı. Kendisinin çocuklarından biri sayılmasını istedi.[2] İmparator subay Xu Pinghe’yi İşbara’ya gönderdi.[2] Jin prensi Guang o sırada Bingzhou’da komutandı. Göktürklerin çekişmesinden yararlanıp onlara saldırmak için izin istedi, imparator reddetti.[2]

Zizhi tongjian olayı başka türlü anlatır.[3] Sui’den defalarca yenilen İşbara, bir evlilik ittifakı istedi. Qianjin, Yang soyadını almak ve imparatorun kızı olmak istedi.[3] İmparator Xu Pinghe’yi gönderdi ve ona Dayi Prensesi unvanını verdi.[3] Sui Shu yeni unvanı ancak İşbara’nın 585’teki boyun eğişinden sonra verir.[2] Bir anlatıya göre Sui diplomatları Qianjin’i Ötüken’de ziyaret etti ve İşbara onlarla dostluk kurdu. Aynı anlatı Dayi unvanını bir tür çeyiz sayar.[4]

İşbara’nın mektubu

İşbara’nın mektubu, chen yılının dokuzuncu ayının onuncu gününe tarihlidir.[2] Modern bir çeviri yılı 584, yani ejderha yılı olarak verir.[5] Çin yıllıkları da altmış yıllık döngüyle tarihler. Çin hesabına göre o yılın dokuzuncu ayının onuncu günü 19 Ekim’e denk gelir. Bu yüzden bazı araştırmacılar, döngü tarihinin Göktürklerin kendi yıl sayma biçimi, yani bunun en eski izi olup olmadığını sorar.[6] Buna karşı, Göktürklerin yılları otların yeşermesiyle saydığını ve takvimlerinin olmadığını bildiren Çin ifadeleri durur.[7] Aynı araştırmacılar, hayvan döngüsüyle ot hesabının yan yana var olmuş olabileceğini savunur.[8] İşbara kendini göğün altındaki büyük Göktürklerin Gök’ten doğmuş bilge ve kutsal Göğün Oğlu olarak adlandırdı. Tam unvanını da verdi, bu unvan İlig ile başlar.[2] İmparatorun karısının babası, yani kendi kayınpederi olduğunu yazdı. İmparatorun kızının kocası olduğunu, dolayısıyla bir oğul gibi olduğunu ekledi.[2] İki ülkenin farklı olduğunu ama duyguların bir olduğunu yazdı. Bağ on bin kuşak sürecek, Gök de buna tanık olacaktı.[2] Ülkesinin bütün koyunları ve atları imparatorun hayvanlarıydı. İmparatorun bütün ipekleri de onundu.[2] Bazı araştırmacılar bu satırı, kağanın umduğu takasın, yani hayvana karşılık ipeğin ifadesi sayar. Mektubun bugünkü biçimiyle kağanın kendi sözleri olduğundan da kuşku duyarlar.[9]

İmparator aynı tonda cevap verdi. Mektubu aldığını ve İşbara’nın iyi niyetli olduğunu gördüğünü yazdı.[2] İşbara’nın kayınpederi olduğu için o günden sonra onu oğullarından farklı görmeyecekti.[2] Olağan elçilerin yanı sıra kızını ve İşbara’yı görmesi için büyük bir bakan olan Yu Qingze’yi gönderiyordu.[2] Zizhi tongjian, Zhangsun Sheng’i elçinin yardımcısı yapar.[3]

Kağanın sarayında

İşbara askerlerini dizdi ve hazinelerini serdi. Yu Qingze’yi oturarak karşıladı, hasta olduğunu ve ayağa kalkamayacağını söyledi. Şöyle dedi: “Babamdan ve amcalarımdan beri kimseye eğilmedik.”[2] Yu Qingze onu azarladı.[2] Qianjin elçiye özel olarak şöyle dedi: “Kağan çakal ile kurt yaratılışlıdır. Onunla çok tartışırsan ısırır.”[2]

Zhangsun Sheng sonra kağanla konuştu.[2] Zizhi tongjian’da Göktürklerin de Sui’nin de Göğün Oğlu olan büyük devletler olduğunu söyler. Kağan istemezse ayağa kalkmak zorunda değildi.[3] Ama katun imparatorun kızıydı, kağan da imparatorun damadıydı. Kayınpederine nasıl saygı göstermezdi?[3] İşbara güldü ve daguan’larına, yani subaylarına şöyle dedi: “Kayınpederime eğilmem gerekiyor.”[3] Diz çöktü, başını yere vurdu, mühürlü mektubu alıp başının üstüne koydu.[1] Sonra derin bir utanç duydu, adamları toplanıp yüksek sesle ağladı.[2]

Yu Qingze bunun üzerine İşbara’nın kendini imparatorun tebaası olarak adlandırmasını istedi.[2] İşbara yandaşlarına “tebaa”nın ne demek olduğunu sordu. Onlar, Sui’de tebaanın Göktürklerin köle dediği kişi olduğunu söyledi.[2] İşbara şöyle dedi: “Büyük Sui’nin Göğün Oğlu’nun kölesi olabildiğime Bakan Yu sayesinde sahibim.”[2] Yu Qingze’ye bin at verdi ve onu kendi kuzenlerinden biriyle evlendirdi.[2] Modern bir çeviri, Yu Qingze’nin biyografisinin bunun yerine bir kızdan söz ettiğini kaydeder.[10]

Sonuçlar

Elçilik bozkırdaki savaşı bitirmedi. Ertesi yıl Tarduş ile Apa’nın baskısı altındaki İşbara, Sui’den sığınma istedi ve 585’teki boyun eğişi gerçekleştirdi.[1] 584 tarihli mektupta kendini imparatorun damadı ve Gök’ün altında onun dengi olarak yazmıştı. Elçiliğin sonunda kendini imparatorun kölesi olarak adlandırmıştı.

Notlar

  1. ^ a b c Sui Shu (Book of Sui), juan 84; Zizhi tongjian (Comprehensive Mirror in Aid of Governance), juan 176
  2. ^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z Sui Shu (Book of Sui), juan 84
  3. ^ a b c d e f g Zizhi tongjian (Comprehensive Mirror in Aid of Governance), juan 176
  4. ^ Yavuz 2025, p. 322
  5. ^ Mau-tsai 1958, Turkish edition, p. 74
  6. ^ Ecsedy 1968, p. 165
  7. ^ Ecsedy 1968, p. 165,166
  8. ^ Ecsedy 1968, p. 166
  9. ^ Ecsedy 1968, p. 139,165
  10. ^ Mau-tsai 1958, Turkish edition, p. 75

Kaynaklar

Literatür

  • Emre-E. Yavuz, The Gokturk Empire: 2nd Edition (2025)
  • Liu Mau-tsai, Çin Kaynaklarına Göre Doğu Türkleri (1958, Turkish edition)
  • Ildikó Ecsedy, Trade-and-War Relations between the Turks and China in the Second Half of the Sixth Century (1968)

Bu maddeyi kaynak göster

Yavuz, Emre-E. “Embassy of Yu Qingze (584).” Turkic Atlas, revised 8 November 2026. https://turkicatlas.org/events/embassy-of-yu-qingze-584/

Son güncelleme: 8 Kasım 2026