Bozkır halklarında bir evlilik hayvanla ödenirdi. Çin tarihleri ve bir Arap gezgin bu âdeti Gaoche, Wuhuan, Rouran, Xueyantuo, Uygur, Kırgız, Dubo ve Oğuzlar için kaydeder. Bedel ailenin imkânına ya da hükümdarın rütbesine bağlıydı.

Gaoche ve komşuları

Wei Shu, Gaoche’nin nişan armağanını sığır ve atla ödediğini ve bunu bir onur saydığını söyler.[1] Düğün Gaoche düğünü maddesinde anlatılır. Düğünden sonra kocanın adamları gelinin ailesinin sürüsüne girip en iyi atları aldı.[1] Armağan bu yüzden kısmen damada geri dönüyordu.

Wuhuanlar aynı parayla ödedi, ama başlangıç farklıydı. Damat önce kızı kaçırır ve onunla birlikte olurdu. Yarım yıl ya da yüz gün sonra nişan armağanı olarak sığır, at ve koyun gönderirdi.[2] Göktürklerin üç tudun aracılığıyla yönettiği Shiwei’lerin benzer bir âdeti vardı.[3] Güneyde damat gelini kaçırır, sonra armağan olarak sığır ve at gönderirdi.[3] Çift, bir çocuk doğana kadar karının evinde otururdu.[3]

Rouran

541’in dördüncü ayında Rouran kağanı Anagui, Doğu Wei’den bir prenses için nişan armağanı olarak bin at gönderdi ve prensesin kuzeye getirilmesini istedi.[4] Prenses Lanling’di, Changshan Prensi’nin kız kardeşiydi ve saray onu bu iş için verdi.[4] Wei Shu aynı bin atı sayar.[1] Doğu Wei naibi Gao Huan prensesin donanımıyla ilgilendi ve yolda onu kendisi uğurladı.[4]

Xueyantuo

Xueyantuo kağanı Yinan koyun ve atla ödedi ve evliliği bu yüzden yitirdi. 641’deki yenilgisinden sonra amcası Shabolo’yu 3.000 atla gönderdi ve bir Tang gelini istedi.[5] İmparator reddetti.[5] Ertesi yıl Yinan daha çok at, sığır, koyun ve deve gönderdi ve isteğinde ısrar etti. Taizong, Xinxing prensesini vermeyi kabul etti.[5] Yinan başlık için tebaasından koyun ve at topladı.[5] Xueyantuoların hazinesi yoktu ve hayvanlar, ot ve suyun az olduğu Gobi’yi aşmak zorundaydı. Yolda çoğu öldü ve teslimat geç kaldı.[5] Xin Tang Shu, hayvanların neredeyse yarısının yitirildiğini söyler.[5] Tongdian, nişan koyun ve atlarının neredeyse yarı yarıya azaldığını ve imparatorun bu yüzden elçileri geri gönderdiğini söyler.[6] İmparator evliliği bozdu.[5]

Uygurlar

Uygur kağanları bir Tang prensesi vaat edildiğinde atla ödedi. 788’de kağan, Prenses Xian’an’ı getirmek için vezirlerini ve büyük reislerin eşlerini bini aşkın kişiyle gönderdi.[7] Jiu Tang Shu nişan armağanının 2.000 at olduğunu söyler.[7] Tang Huiyao 3.000 der.[8] İki rakam uyuşmaz.

821’de Uygurlar Prenses Taihe için 2.000 kişiyle geldi ve 20.000 at ile 1.000 deve teslim etti.[5] Xin Tang Shu, Çin’e hiçbir yabancı heyetin bu kadar kalabalık gelmediğini not eder.[5] Daha önce, 758’de Uygurlar Prenses Ningguo’yu getirmeye gelmişti.[9] 500 at, samur manto ve beyaz kumaş sundular.[9] Bir modern anlatı armağanları başlık sayar ve evlilikte armağan değişiminin ticarete denk olduğunu belirtir.[10]

Kırgızlar ve Dubolar

Xin Tang Shu, Kırgızların nişan armağanı olarak koyun ve at verdiğini ve zenginlerin bunları yüzlerle ya da binlerle saydığını söyler.[5] Dubolarda zenginler at verirdi. Yoksullar geyik derisi ve ot kökü verirdi.[11]

Oğuzlar

921 ve 922’de Volga Bulgarlarına giden yolculuğunda İbn Fadlan Oğuz ülkesinden geçti.[12] Başka bir aileden bir kadını eş olarak isteyen adam, bedeli kadının velisiyle kararlaştırırdı. Bedel Harezm giysileriyle ya da deve, at ve başka mallarla ödenirdi.[13] Ödeyince adam kadını babasının, annesinin ve kardeşlerinin önünde evine alırdı ve onlar engel olmazdı.[14] Kararlaştırılan bedeli ödemeden kimse eş alamazdı.[14]

Kayıtlardaki hayvanlar

At, Gaoche’den Uygurlara kadar her kayıtta geçer.[15] Sığır Gaoche, Wuhuan ve Shiwei’lerde geçer. Koyun Wuhuan, Xueyantuo ve Kırgızlarda, deve de Uygurlar ile Oğuzlarda geçer.[16]

Başlık hayvanları uzun mesafelere sürüyordu ve Xueyantuo örneği bunun neye mal olabildiğini gösterir. Çin kayıtları rakamı yalnızca bir hükümdarın ya da prensin evlendiği yerde verir. Sıradan bir evliliğin bedeli sayısız geçer.

Notlar

  1. ^ a b c Wei Shu, juan 103
  2. ^ Hou Han Shu, juan 90; Sanguozhi, juan 30
  3. ^ a b c Sui Shu (Book of Sui), juan 84
  4. ^ a b c Bei Shi (History of the Northern Dynasties), juan 98
  5. ^ a b c d e f g h i j Xin Tangshu (New Book of Tang), juan 217
  6. ^ Tongdian, juan 199
  7. ^ a b Jiu Tangshu (Old Book of Tang), juan 195
  8. ^ Tang Huiyao (Institutional History of the Tang), juan 6
  9. ^ a b Tang Huiyao (Institutional History of the Tang), juan 98
  10. ^ Jagchid 1989, p. 160
  11. ^ Xin Tangshu (New Book of Tang), juan 217; Tongdian, juan 199
  12. ^ Ibn Fadlan
  13. ^ Ibn Fadlan; Canard 1958, p. 69–70
  14. ^ a b Ibn Fadlan; Canard 1958, p. 70
  15. ^ Wei Shu, juan 103; Bei Shi (History of the Northern Dynasties), juan 98; Xin Tangshu (New Book of Tang), juan 217
  16. ^ Wei Shu, juan 103; Hou Han Shu, juan 90; Sui Shu (Book of Sui), juan 84; Xin Tangshu (New Book of Tang), juan 217

Kaynaklar

Literatür

  • M. Canard, La relation du voyage d'Ibn Fadlān chez les Bulgares de la Volga (1958)
  • Sechin Jagchid; Van Jay Symons, Peace, War, and Trade Along the Great Wall. Nomadic-Chinese Interaction through Two Millennia (1989)

İlgili maddeler

Buraya bağlantı verenler5

Kurumlar ve Unvanlar
Livestock Losses in the Annals · Sheep · The Economy of the Steppe Empires · Women among the Turkic Peoples
Gelenekler ve eğlenceler
Culture of the Turkic Peoples

Bu maddeyi kaynak göster

Yavuz, Emre-E. “Bride-Price in Livestock.” Turkic Atlas, revised 7 November 2026. https://turkicatlas.org/institutions/bride-price-in-livestock/

Son güncelleme: 7 Kasım 2026