Sonraki Han’ın hanedan tarihi. Fan Ye eseri beşinci yüzyılda daha eski Han kayıtlarından derledi. Güney Asya Hunlarının anlatısı olan 89. bölüm, Asya Hunlarına dair Çince kaydın bir bozkır gücü olarak sona erdiği yerdir. Bölüm, güney şanyunun MS 48’deki teslim oluşunu kaydeder. Ayrıca Han’ın, güney Asya Hunlarının ve müttefiklerinin kuzey şanyuyu kırdığı 89 ile 91 arasındaki seferleri de bu bölümdedir.

Bölüm, 89 seferini tek cümlede kaydeder. Yongyuan’ın birinci yılında Batı Seferi Generali Geng Bing ile Savaş Arabaları ve Süvari Generali Dou Xian, sekiz bin atlıyı Shuofang’dan çıkarıp kuzey Asya Hunlarına karşı yürüttü. Onlarla birlikte Duliao birlikleri ve güney şanyunun otuz bin atlısı gitti. Kuzey Asya Hunlarını kırdılar. Kuzey şanyu kaçtı, iki yüz binden fazla kişi öldürüldü ya da tutsak alındı.[1] Kuzey Asya Hunlarının belirleyici yenilgisi en iyi bu sefere tarihlenir ve Altay’a yerleştirilir. Bölümün kendisi, Shuofang’dan çıkıştan başka bir yer vermez. Okuru Dou Xian’ın biyografisine yollar.

Han Shu Asya Hunlarını Önceki Han’ın sonuna kadar getirir. Shiji ise yükselişlerini anlatır. Üç eser tek bir çizgide durur ve her biri kendi hanedanının kayıtlarından derlenmiştir. Birinci yüzyılı kapsayan tek eser Hou Han Shu’dur.

Siyenpi bölümü

  1. bölüm Wuhuanların ve Siyenpilerin anlatısıdır. Hou Han Shu’nun önemli olmasının ikinci nedeni budur. Bozkırın tarih öncesi için iki bölümden daha önemli olanı da budur. Bölüm, Siyenpileri Donghuların bir kolu olarak yerleştirerek başlar. Siyenpiler Siyenpi dağının yanına yerleşti ve adını ondan aldı. Bölüme göre dilleri ve âdetleri Wuhuanlarınkiyle aynıydı.[2] Bazı araştırmacılar Donghuları ve onlarla birlikte Wuhuanları ve Siyenpileri Proto-Moğol sayar ve onları, Türk saydığı Asya Hunlarından bir çölle ayırır.[3] Bölüm, Raole Irmağı’ndaki bahar toplantılarını anlatır. Siyenpiler orada ziyafet çekip sonra eşleşirdi. Bölüm evlilikte başın kazınmasını da anlatır.[2]

Bölümün merkezi cümlesi, kuzey şanyunun kaçışından sonra olanlarla ilgilidir. Siyenpiler karşıya geçip onun topraklarını aldı. Geride kalan yüz binden fazla Asya Hun çadırı kendilerine hep Siyenpi dedi. Siyenpiler bu yolla güçlendi.[2] Burada bir bozkır halkı, ötekinin toprağını ve adını devralarak onun yerine geçer. Bölüm bunu çekinmeden söyler. Bu, herhangi bir bozkır etnonimini bir soy bildirimi olarak okumaya karşı bir uyarıdır.

Bölüm sonra Tanshihuai’yi uzun uzun ele alır. Terk edilen çocuk, kurtarılan sürüler, koyduğu yasalar, Danhan Dağı’ndaki hükümdarlık merkezi ve eski Asya Hun topraklarının tamamının fethi bu anlatıdadır. Han mührinin reddi de anlatılır. Son olarak devletin, Tanshihuai’nin kendi atadığı komutanların yönetiminde doğu, orta ve batı olarak üçe bölünmesi gelir.[2]

Batı Bölgeleri bölümü

  1. bölüm Batı Bölgeleri’nin anlatısıdır ve Han Shu’nun ilgili bölümüne bir ek olarak kurulmuştur. Fan Ye’ye göre Ban Gu, devletlerin topraklarını, âdetlerini ve halklarını önceki kitapta eksiksiz yazmıştı. Bu nedenle Hou Han Shu yalnızca Jianwu’dan beri değişenleri kaydeder. Bölüm, hepsini imparator An’ın saltanatının sonunda Ban Yong’un kaydettiğini söyleyerek biter.[4] Modern çalışmalar kaydın derlenişini 123 ile 125 arasına tarihler. Kaydın mesafeleri Batı Bölgeleri baş kâtibinin makamına göre verilir ve bu makam Liuzhong’da ancak 123’te kuruldu.[5] Kaydın arkasındaki raporlar yaklaşık MS 90’dan eski değildir.[6]

Mesafelerin çoğu Han Shu’nun rakamlarıdır, yeni sabit noktalara uyarlanmıştır. Önceki bölüm Chang’an’dan saydığı yerde bu bölüm başkent Luoyang’dan, yani 900 ya da 1.000 li daha uzaktan sayar.[7] Önceki bölüm Koruyucu General’in makamından saydığı yerde bu bölüm Liuzhong’daki baş kâtipten, yani yaklaşık 1.300 li daha uzaktan sayar.[7] Bugünkü Kaşgar olan Shule, Han Shu’da Chang’an’a 9.350 li, Hou Han Shu’da Luoyang’a 10.300 li uzaktadır. Hotan, ilk bölümde Koruyucu General’e 3.947 li, ikincisinde baş kâtibe 5.300 li uzaktadır.[8][7]

Tanık olarak değeri

Fan Ye beşinci yüzyılda, kendileri kayıp olan Han dönemi kayıtlarından derledi. Bu nedenle Hou Han Shu kendi kaynaklarından bir adım uzakta durur ve onlarla karşılaştırılamaz. Bazı pasajlar bir rapordan gelmesi gereken bir kalıbı korur: çadır sayımını, üç bölümün adlarını ya da bir muhtıranın sözlerini. Bu pasajlarda metin, kayıp aslı kadar iyidir. Özetlediği yerlerde ise özet beşinci yüzyıldan bir adamındır.

Göktürkler için Hou Han Shu, dört yüzyıllık uzaklıktaki bir tarih öncesidir. Ait olduğu zincir, içindeki tek tek ifadelerden daha önemlidir. Shiji Asya Hunlarının yükselişini, Han Shu Önceki Han yüzyılını, Hou Han Shu ise birinci yüzyılı ve onların yerini alan halkı verir.

Kaynak metni

Hou Hanshu 89: Bi, Huhanye Şanyü olur ve Asya Hunları ikiye ayrılır

二十四年春,八部大人共議立比為呼韓邪單于,以其大父嘗依漢得安,故欲襲其號。

於是款五原塞,願永為籓蔽,悍御北虜。

帝用五官中郎將耿國議,乃許之。

其冬,比自立為呼韓邪單于。

二十五年春,遣弟左賢王莫將兵萬餘人擊北單于弟薁鞬左賢王,生獲之;又破北單于帳下,并得其眾,合萬餘人,馬七千匹、牛羊萬頭。

北單于震怖,卻地千里。

Yirmi dördüncü yılın baharında sekiz boyun büyükleri birlikte görüşüp Bi'yi Huhanye Şanyü yapmaya karar verdiler. Büyükbabası bir zamanlar Han'a dayanıp huzur bulmuştu, bu yüzden onun unvanını devralmak istiyorlardı.

Bunun üzerine Wuyuan sınır kalesine gelip ebediyen bir çit ve perde olmak ve kuzeydeki düşmana karşı cesurca savunma yapmak istediklerini bildirdiler.

İmparator Beş Daire Efendileri Generali Geng Guo'nun önerisini benimseyip kabul etti.

O yılın kışında Bi kendini Huhanye Şanyü ilan etti.

Yirmi beşinci yılın baharında kardeşi Sol Bilge Kral Mo'yu on binden fazla askerle Kuzey Şanyü'nün kardeşi Sol Bilge Kral Yujian'ın üzerine gönderdi ve onu sağ olarak yakaladı. Kuzey Şanyü'nün karargâhını da bozguna uğratıp halkını ele geçirdi. Toplam on binden fazla kişi, yedi bin at ve on bin sığır ve koyun elde etti.

Kuzey Şanyü dehşete kapıldı ve bin li geri çekildi.

[1] Hou Han Shu, juan 89

Hou Hanshu 89: Asya Hunlarının kurbanları, rütbeleri ve soylu boyları

匈奴俗,歲有三歲祠,常以正月、五月、九月戊日祭天神。

南單于既内附,兼祠漢帝,因會諸部議國事,走馬及駱駝為樂。

其大臣貴者左賢王,次左谷蠡王,次右賢王,次右谷蠡王,謂之四角;次左右日逐王,次左右温禺鞮王,次左右漸將王,是為六角;皆單于子弟,次第當為單于者也。

異姓大臣:左右骨都侯,次左右尸逐骨都侯,其餘日逐、且渠、當户諸官號,各以權力優劣、部眾多少為高下次第焉。

單于姓虛連題。

異姓有呼衍氏、須卜氏、丘林氏、蘭氏四姓,为國中名族,常與單于婚姻。

呼衍氏為左,蘭氏、須卜氏為右,主斷獄聽訟,當決輕重,口白單于,無文書簿領焉。

Asya Hunlarının âdetine göre yılda üç kurban töreni yapılırdı. Gök ruhlarına her yıl birinci, beşinci ve dokuzuncu ayların wu gününde kurban sunulurdu.

Güney Şanyü bağlılığını bildirdikten sonra Han imparatorlarına da kurban sundu. Bu vesileyle boyları toplayıp devlet işlerini görüştü, at ve deve koşturarak eğlendiler.

Büyük görevlilerden en soylusu Sol Bilge Kral, ondan sonra Sol Luli Kral, sonra Sağ Bilge Kral, sonra Sağ Luli Kral gelirdi. Bunlara Dört Boynuz denirdi. Ardından Sol ve Sağ Rizhu Kralları, Sol ve Sağ Wenyudi Kralları, Sol ve Sağ Jianjiang Kralları gelirdi. Bunlar Altı Boynuzdu. Hepsi şanyünün oğulları ve genç kardeşleriydi ve sırasıyla şanyü olacak kişilerdi.

Başka soy adlı bakanlar arasında Sol ve Sağ Guduhou vardı, ardından Sol ve Sağ Shizhu Guduhou geliyordu. Rizhu, Qiequ, Danghu ve diğer unvanlar ise güçlerinin üstünlüğüne ve halklarının çokluğuna göre yüksek ya da alçak sıraya konurdu.

Şanyünün soy adı Xulianti idi.

Başka soy adlı dört boy vardı: Huyan, Xubu, Qiulin ve Lan. Bunlar ülkenin ünlü soylarıydı ve şanyüyle sürekli evlilik bağı kurarlardı.

Huyan sol tarafta, Lan ve Xubu sağ tarafta yer alırdı. Ceza davalarına bakmak ve davaları dinlemekle görevliydiler. Bir davanın ağırlığına karar vermeleri gerektiğinde şanyüye sözlü olarak bildirirlerdi, çünkü yazılı belge ve defter yoktu.

[1] Hou Han Shu, juan 89

Hou Hanshu 90: Wuhuanlar, Donghu'nun artığı

烏桓者,本東胡也。

漢初,匈奴冒頓滅其國,餘類保烏桓山,因以為號焉。

俗善騎射,弋獵禽獸為事。

隨水草放牧,居無常處。

以穹廬為舍,東開向日。

食肉飲酪,以毛毳為衣。

Wuhuanlar aslında Donghu idi.

Han'ın başlarında Asya Hunlarından Modu onların devletini yok etti. Geriye kalanlar Wuhuan Dağı'na sığındı ve adlarını ondan aldı.

Âdetleri gereği ata binmekte ve ok atmakta ustaydılar ve kuş ve hayvan avlamak işleriydi.

Hayvanlarını su ve otun peşinden otlatırlardı ve sabit bir yerleri yoktu.

Kubbeli çadırları konut edinirlerdi ve kapıları güneşe doğru doğuya açılırdı.

Et yer, ekşi süt içerler ve yünden ve tüyden giysi yaparlardı.

[2] Hou Han Shu, juan 90

Hou Hanshu 90: Siyenpiler, Donghu'nun bir kolu

鮮卑者,亦東胡之支也,別依鮮卑山,故因號焉。

其言語習俗與烏桓同。

漢初,亦為冒頓所破,遠竄遼東塞外,與烏桓相接,未常通中國焉。

光武初,匈奴強盛,率鮮卑與烏桓寇抄北邊,殺略吏人,無有寧歲。

及南單于附漢,北虜孤弱,二十五年,鮮卑始通驛使。

和帝永元中,大將軍竇憲遣右校尉耿夔擊破匈奴,北單于逃走,鮮卑因此轉徙據其地。

匈奴餘種留者尚有十餘萬落,皆自號鮮卑,鮮卑由此漸盛。

Siyenpiler de Donghu'nun bir koluydu. Ayrı olarak Siyenpi Dağı'nın yakınında yaşıyorlardı ve adlarını bu yüzden ondan aldılar.

Dilleri ve âdetleri Wuhuanlarınki ile aynıydı.

Han'ın başlarında onlar da Modu tarafından yenildi ve Liaodong sınırının çok ötesine kaçıp Wuhuanlarla komşu oldular. Çin ile hiç ilişkileri olmamıştı.

Guangwu döneminin başında Asya Hunları güçlüydü ve Siyenpileri ile Wuhuanları kuzey sınırına akına götürdü. Memurları ve halkı öldürüp esir aldılar, huzurlu bir yıl geçmedi.

Güney Şanyü Han'a bağlanınca kuzeydeki barbarlar yalnız ve zayıf kaldı. Yirmi beşinci yılda Siyenpiler ilk kez ulak yoluyla elçi gönderdi.

İmparator He'nin Yongyuan döneminde Başkomutan Dou Xian, Sağ Albay Geng Kui'yi gönderdi ve o Asya Hunlarını bozguna uğrattı. Kuzey Şanyü kaçtı, Siyenpiler de yer değiştirerek onun topraklarını ele geçirdi.

Geride kalan Asya Hunu kalıntıları hâlâ yüz binden fazla obaydı ve hepsi kendilerine Siyenpi adını verdi. Siyenpiler bundan sonra giderek güçlendi.

[2] Hou Han Shu, juan 90

Notlar

  1. ^ a b c Hou Han Shu, juan 89
  2. ^ a b c d e f Hou Han Shu, juan 90
  3. ^ Ögel 2000, p. 167–169
  4. ^ Hou Han Shu, juan 88
  5. ^ Herrmann 1910, p. 45–46
  6. ^ Herrmann 1910, p. 46
  7. ^ a b c Herrmann 1910, p. 46–47
  8. ^ Han Shu, juan 96; Hou Han Shu, juan 88

Kaynaklar

Literatür

  • Peter B. Golden, An Introduction to the History of the Turkic Peoples (1992)
  • Emre-E. Yavuz, The Gokturk Empire: 2nd Edition (2025)
  • Albert Herrmann, Die alten Seidenstrassen zwischen China und Syrien. Beiträge zur alten Geographie Asiens, Bd. 1 (1910)
  • Bahaeddin Ögel, Türk Kültür Tarihine Giriş I: Türklerde köy ve şehir hayatı (2000)

Bu kaynağa dayanan maddeler 74

Ban Chao · Bi Chanyu · Bone and Horn Working · Bride-Price in Livestock · Buyeo · Camels · Chanyu · Chinese Bans on the Export of Iron · Chinese Weaponsmiths among the Xianbei · Craftsmen in the Steppe Empires · Culture of the Turkic Peoples · Dingling · Diplomacy of the Steppe Empires · Donghu · Dou Xian · Emperor Gaozu of Han · Emperor Wu of Han · Five Divisions of the Xiongnu · Fuzhulei Chanyu · Gaochang · Grape Wine in Central Asia · Han Bestowals on the Chanyu · Han campaigns against the Northern Xiongnu · Han dynasty · Han Reply to the Northern Xiongnu (AD 52) · History of the Turkic peoples · Horse and Camel Races at the Xiongnu Sacrifices · Horse Sacrifice · Huhanye Chanyu · Huns · Iye · Jade Gate · Jiaohe · Khotan · Kün Tengri · Kushan Empire · Livestock Losses in the Annals · Luandi · Millet · Millet Beer · Northern Xiongnu Market at Wuwei (AD 84) · Sacred Mountains · Sanguozhi · Scapulimancy · Shanshan · Sheep · Southern Xiongnu · Steppe Diet · Tanhan Mountain · Tanshihuai · The Economy of the Steppe Empires · The Göktürks and the Xiongnu · The Great Empires of the Steppe · The Huns and the Xiongnu · The making of Tengrism · The New Year on the Steppe · The Three Xiongnu Assemblies · The Turkic ethnogenesis debate · The Xianbei Spring Assembly · The Xiongnu–Han Wars · Tribute Missions and Bestowals · Wang Zhaojun · Women among the Turkic Peoples · Worthy Kings of the Left and Right · Wuhuan · Wuhuan Funeral Songs · Xianbei · Xiongnu · Xiongnu Herds · Xiongnu split of 48 · Yiwu · Yueban · Yuezhi · Yunzhong

Bu maddeyi kaynak göster

Yavuz, Emre-E. “Hou Han Shu.” Turkic Atlas, revised 8 November 2026. https://turkicatlas.org/sources/hou-hanshu/

Son güncelleme: 8 Kasım 2026