Avarların kaçışı, altıncı yüzyılın ortasında bir bozkır halkının Göktürklerin önünden batıya çekilişiydi.[1] Birçok yer değiştirdikten sonra Avarlar Kafkasya’nın kuzeyindeki Alanlara geldi. Alanlar aracılığıyla Konstantinopolis’te Justinianus’un sarayına ulaştılar.[2] Karadeniz ile Hazar Denizi’nin kuzeyindeki bozkıra büyük olasılıkla 557 sularında vardılar. İlk elçilikleri 558’de Konstantinopolis’e geldi.[1] Batı Göktürklerini yöneten İstemi, Eftalitlerle savaşı bitince onlara saldırmaya yemin etti.[3] Avar meselesi, Göktürklerle Konstantinopolis arasında bir çatışma kaynağı olarak kaldı.[4]

Kaçaklar

Kaçakların kağanları ve yönetici soyluları büyük olasılıkla çökmüş Rouran devletinin soylularından geliyordu. Yirmi bin kadar kişi 552’den sonra batıya kaçmıştı.[5][6] Paniğe kapılıp batıya, büyük olasılıkla Göktürk ordularının yanından geçerek at sürdüler.[7] Kaçakların kim olduğu konusunda başka araştırmacılar farklı düşünür. Biri, onların 555’te Göktürklerin elinde ağır bir yenilgiye uğradığını ve bunun onları batıya doğru harekete geçirdiğini söyler.[8] Bir başkası, Rouranlardan ya da Eftalitlerden ya da her ikisinden kaçtıklarını söyler. Bu anlatımda yolda başka grupları da yanlarına aldılar.[1]

Göktürklerin gözünde onlar kaçaktı. Elçiliklerin Bizanslı tarihçisi Menandros, “Türklerin önderi” Silzibul’un bir sözünü korumuştur.[3] Silzibul, Avarların kaçışını ve ayrılırken Göktürk mallarına verdikleri zararı öğrendi.[3] Onların ne Göktürklerin kılıçlarından göğe uçarak kurtulacak kuşlar ne denizin derinliklerine saklanacak balıklar olduğunu, yeryüzünde yol almak zorunda olduklarını övünerek söyledi.[3] Eftalitlerle savaşı bitirince Avarlara saldıracaktı. Onlar da onun gücünden kurtulamayacaktı.[3] Menandros’a göre bu övünmeyle Eftalitlere karşı savaşa devam etti.[3] Silzibul, Menandros’un İstemi’nin adı için kullandığı biçimlerden biridir.[9]

557'de Asya haritası: Balkaş Gölü'nden Kıtanların ülkesine uzanan Göktürk Kağanlığı, tebaa olarak Tieleler, Kuzey Zhou, Kuzey Qi ve Chen, ve Avarların batıya, Kafkasya'nın kuzeyindeki Alanlara kaçışı
557: Kuzey Zhou Batı Wei'nin yerini alır, Chen Liang tahtını alır. Batıda Avarlar Göktürklerin önünden kaçar ve Kafkasya'nın kuzeyindeki Alanlara ulaşır. Yolları kayıtlı değildir. Modern harita. Avarların yolu modern bir yeniden kuruluştur.
© Emre-E Yavuz 2026

Konstantinopolis’e giden yol

Birçok yer değiştirdikten sonra Avarlar Alanlara geldi. Alan hükümdarı Sarosius’a, kendilerini Romalılara tanıtması için yalvardılar.[2] Sarosius, Lazika’da Roma kuvvetlerine komuta eden Germanus’un oğlu Justinus’a söyledi. Justinus da imparatora bildirdi.[2] Justinianus elçiliğin Bizans’a gönderilmesini sağladı.[2] İlk elçileri Kandikh, boyların en büyüğünün ve en güçlüsünün geldiğini duyurdu.[2] Avarlar, dedi, yenilmezdi. En değerli armağanlar, yıllık ödemeler ve çok verimli bir toprak karşılığında Roma devletini koruyacaklardı.[2]

Sonraki Bizanslı vakanüvis İtirafçı Theophanes, gelişi Eylül 557’den Ağustos 558’e kadar süren yılın altına koyar.[10] Onun sözleriyle, sözde Avarların tuhaf ırkı Bizans’a ulaştı ve bütün kent onlara bakmak için toplandı.[11] Saçlarını arkada çok uzun bırakıyor, kurdelelerle bağlayıp örüyorlardı. Giysilerinin geri kalanı öteki Hunlarınkine benziyordu.[12] Kendi ülkelerinden kaçak olarak İskitya’ya ve Mysia’ya gelmişlerdi. Justinianus’tan kendilerini kabul etmesini istediler.[12]

Justinianus onlara armağanlar gönderdi: altın işlemeli kordonlar, sedirler ve ipek giysiler. İmparatorluk muhafızlarından elçi Valentinos’u da gönderdi.[13] Avarları düşmanlarına karşı Romalılarla ittifaka çağırdı.[13] Avarlar bunun üzerine Unigurları ve Zali denen bir Hun halkını ezdi. Sabirleri yok ettiler.[13] Bazı araştırmacılar bu Valentinos’u, 576’da Göktürklere giden elçiyle aynı kişi sayar.[14]

558'de Asya haritası: ilk Avar elçiliğinin Alanlar ve Lazika üzerinden Konstantinopolis'e giden yolu, Avarların Onogurlara ve Sabirlere saldırıları ve Balkaş Gölü'nden Kıtanların ülkesine uzanan Göktürk Kağanlığı
558: Avarların ilk elçiliği Alanlar ve Lazika üzerinden Konstantinopolis'e gelir. Avarlar sonra Onogurları bozar ve Sabirleri yok eder. Modern harita. Elçiliğin yolu çizilmiştir, savaşların yerleri kayıtlı değildir.
© Emre-E Yavuz 2026

Tarih

Alanlar arasına varış genellikle 557 ya da 558’e tarihlenir. Bazı araştırmacılar 559 ya da 560’ı tercih eder.[14] Başkaları, Avarların Justinianus’un Lazika’daki komutanına 555 yenilgisinden sonra, 557’de ulaştığını söyler.[8] Üçüncüsü, Avarların Roma ile ilk temaslarını 558 ya da 559’a tarihler. Bazı Avarların Göktürklerin 558’deki Eftalit fethinden önce kaçmış olduğunu savunur.[15]

Göktürk iddiası

Göktürkler meseleyi kendi hâline bırakmadı. 568’de Konstantinopolis’teki elçileri, II. Justinus’un Avarlar hakkındaki sorusunu cevapladı. Bir kısmı hâlâ Göktürklere bağlıydı, kaçanların sayısı yaklaşık yirmi binci.[16] Avar meselesi böylece Maniakh elçiliğinin ilk kabulünde de gündemdeydi. 576’da Göktürk prensi Turxanthos onlara “kölelerim, Uarkhonitai” dedi.[17] İmparatoru, “efendilerinden kaçmış kölelerimizle” antlaşma yapmakla suçladı. Menandros bununla Avarları kastettiğini ekler.[17] Turxanthos, atının kamçısını görseler bile yeryüzünün en dibine kaçacaklarını söyledi.[17] O sırada Avarlar 567 ve 568’de Gepidleri Pannonia’dan atmış ve orada baskın güç olmuştu.[1]

Theophylaktos’un anlatısı

Bir kuşak sonra Theophylaktos Simocatta hikâyeyi başka türlü anlattı. Theophylaktos, bir Göktürk kağanının İmparator Maurikios’a mektubunu verir. Mektupta kağan, Stembischagan ile ittifak içinde Avar ulusunu köleleştirmişti.[18] Yenilen Avarların bir kısmı Taugast’a kaçtı. Başkaları Mucri denen bir halka kaçtı.[19] Theophylaktos, Avrupa’daki Avarların gerçek Avarlar olmadığı sonucuna vardı.[20] Onun anlatısında Var ve Chunni’nin küçük bir kısmı Justinianus döneminde kaçıp Avrupa’ya yerleşti.[19] Barselt, Onogurlar ve Sabirler onları Avar sanıp armağanlarla ağırladı. Kaçaklar da bu adı aldı.[21] Bazı araştırmacılar, Theophylaktos’un mektubu yanlış tarihlediğini savunur. Adın hikâyesini Menandros’un Uarkhonitai’sinden kurmuş olabileceğini de ekler.[22]

Sonuçlar

Kaçış ilk kaçaklarla bitmedi. Theophylaktos aynı sapmada, yine Var ve Chunni’den gelen Tarniach ile Kotzager’in Göktürklerden kaçıp Avrupa’ya geldiğini ve Avar kağanına katıldığını söyler. Bu, Tarniach ve Kotzager’in kaçışıdır.[23] Takviye on bin kişiyi buldu.[23] Bazı araştırmacılar bu ikinci kaçışı 582’ye, yani Turum ayaklanmasının yılına tarihler.[24] Avarların takibi Göktürklerin Avrupa’ya yayılmasını başlattı. Bu yayılma Göktürkleri İdil’e, Kafkasya’ya ve Kırım’a getirdi. Göktürk-Rouran Savaşlarını doğu bozkırından Roma sınırına taşıdı. Kaçıştan yirmi yıl sonra bile kaçaklar, bir Göktürk prensinin bir Roma elçisine ilettiği ilk şikâyetti.

Notlar

  1. ^ a b c d Golden 1992, p. 111
  2. ^ a b c d e f Menander Protector; Blockley 1985, fr. 5.1
  3. ^ a b c d e f Menander Protector; Blockley 1985, fr. 4.2
  4. ^ Golden 1992, p. 129
  5. ^ Golden 2013, p. 62–63
  6. ^ al. 2022, e6
  7. ^ Yavuz 2025, p. 227
  8. ^ a b Scott 1997, p. 340
  9. ^ Blockley 1985, p. 262
  10. ^ Theophanes the Confessor; Scott 1997, p. 339
  11. ^ Theophanes the Confessor; Scott 1997, p. 339–340
  12. ^ a b Theophanes the Confessor; Scott 1997, p. 340
  13. ^ a b c Menander Protector; Blockley 1985, fr. 5.2
  14. ^ a b Blockley 1985, p. 253
  15. ^ Whitby 1986, p. 188
  16. ^ Menander Protector; Blockley 1985, fr. 10.1
  17. ^ a b c Menander Protector; Blockley 1985, fr. 19.1
  18. ^ Theophylact Simocatta; Whitby 1986, p. 188
  19. ^ a b Theophylact Simocatta; Whitby 1986, p. 189
  20. ^ Theophylact Simocatta; Whitby 1986, p. 188–189
  21. ^ Theophylact Simocatta; Whitby 1986, p. 190
  22. ^ Whitby 1986, p. 188–189
  23. ^ a b Theophylact Simocatta; Whitby 1986, p. 191
  24. ^ Whitby 1986, p. 191

Kaynaklar

Literatür

  • R. C. Blockley, The History of Menander the Guardsman: Introductory Essay, Text, Translation, and Historiographical Notes (1985)
  • Peter B. Golden, An Introduction to the History of the Turkic Peoples (1992)
  • Peter B. Golden, Some Notes on the Avars and Rouran (2013)
  • Guido Alberto Gnecchi-Ruscone et al., Ancient Genomes Reveal Origin and Rapid Trans-Eurasian Migration of 7th Century Avar Elites (2022)
  • Cyril Mango, Roger Scott (trans.), The Chronicle of Theophanes Confessor: Byzantine and Near Eastern History AD 284–813 (1997)
  • Michael Whitby, Mary Whitby (trans.), The History of Theophylact Simocatta (1986)
  • Emre-E. Yavuz, The Gokturk Empire: 2nd Edition (2025)

Bu maddeyi kaynak göster

Yavuz, Emre-E. “Flight of the Avars (557).” Turkic Atlas, revised 8 November 2026. https://turkicatlas.org/events/flight-of-the-avars-557/

Son güncelleme: 8 Kasım 2026