552’de Aşinaların önderi Bumin, Rouran ordusunu yok ettikten sonra İllig Kağan unvanını aldı.[1] Eşine katun unvanını verdi.[1] Zhou Shu bu iki unvanı eski Asya Hunlarının şanyu ve yanzhi unvanlarıyla karşılaştırır.[1] İlanla birlikte o güne kadar Rouranlara tabi olan Göktürklerin kendi kağanı oldu.

Zafer

Wei imparatoru Fei’nin birinci yılının ilk ayında, yani 552’de Bumin Rouranlara saldırdı. Onları Huaihuang’ın kuzeyinde ezdi.[1] Rouran kağanı Anagui kendi canına kıydı.[1] Oğlu Anluochen Qi’ye kaçtı. Rouranların kalanı, Anagui’nin amcası Dengshuzi’yi kendilerine hükümdar yaptı.[1] Zhou Shu araya hiçbir şey girmeden sürdürür: Bumin bunun üzerine kendine İllig Kağan dedi.[1] Zizhi tongjian zaferi ve unvanı birlikte 552’nin ilk ayı altında kaydeder.[2]

552'de Asya haritası: Altay'dan Hingan'a, Baykal Gölü'nün güneyinde doğu bozkırına yayılan Birinci Göktürk Kağanlığı, batıda tebaası olan Tieleler, doğuda Rouran kalıntısı, yanında Batı Wei, Kuzey Qi, Liang, Tuyuhun, Eftalitler ve İran
552: Rouranlara karşı kazandığı zaferden sonra Bumin kağan unvanını alır ve onların topraklarında Birinci Göktürk Kağanlığı'nı kurar. Tieleler onun tebaasıdır ve Rouran kalıntısı doğuda direnir. Modern harita.
© Emre-E Yavuz 2026

Bir anlatım Bumin’i 552 Nisanında, Rouran gücünün eski merkezi olan kutsal Ötüken ormanına kadar izler.[3] Aynı anlatım Bumin’in orada kağan unvanını aldığını ve onunla birlikte İllig Kağan adını benimsediğini söyler.[4] Çin tarihleri ilanın nerede yapıldığını söylemez.[1]

Unvan

Zhou Shu unvanı 伊利可汗 diye yazar ve Asya Hunu hükümdarlarının unvanı olan şanyu’nun karşılığı sayar.[1] Bei Shi bu cümleyi tekrarlar ve Bumin’in Qi ile de elçi değiş tokuş ettiğini ekler.[5] Sui Shu onu yalnızca unvanıyla bilir. Wei’nin sonunda Tieleleri vuran, Rouranlardan bir gelin isteyen ve onları parçalayan bir İllig Kağan olduğunu söyler.[6] Tongdian bir notta, Rouran hükümdarı Shelun’un Wei imparatoru Taiwu zamanında kendine kağan demiş olduğunu ekler. Göktürkler unvanı Rouranlardan devraldı.[7] Bir modern çeviri bu geleneğe kuşku duyar, çünkü kağan unvanı Siyenpiler arasında zaten 261 ve 278’de kayıtlıdır.[8]

Çin tarihleri ilk öğeyi, 伊利’yi açıklamaz.[9] Modern araştırmacılar ayrışır. Kimileri unvanı “toprakların hükümdarı” diye verir.[4] Başkaları 伊利’yi “ülkesi olan” anlamındaki Türkçe illig sayar ve unvanı “ülkesi olan kağan” diye anlar.[10]

Katun, tegin ve şad

Zhou Shu eşin unvanını 可賀敦 diye yazar ve Asya Hunu hükümdarının eşi olan yanzhi ile karşılaştırır.[1] Bazı araştırmacılar Çince yazılışı, “hükümdarın eşi” anlamındaki Soğdca xwatēn ile karşılaştırır.[11] Çin tarihleri kadının adını vermez.[1] Bumin, 551’in altıncı ayında Batı Wei prensesi Changle ile evlenmişti.[1] Bir anlatım katun olan eş olarak onu gösterir ve katunu bir tür eş imparatoriçe sayar.[12]

Zizhi tongjian aynı kayıtta iki unvan daha ekler. Kağanın oğullarına ve küçük kardeşlerine tegin, kendisinden ayrı olarak birliklere komuta edenlere şad dendi.[2] Tongdian aynı iki unvanı doğrudan ilanın ardından verir ve onları devletin büyük makamlarıyla sürdürür.[7]

Sonrası

Bumin unvanı uzun süre taşımadı. Zhou Shu ilanın hemen ardına onun ölümünü ve oğlu Keluo’nun tahta çıkışını koyar. Keluo Issık Kağan unvanını aldı.[1] İki yüzyıl sonra Göktürkler kendi tarihlerine hâlâ onunla başlıyordu. Kül Tegin Yazıtı, insanoğullarının üzerine atalar Bumin Kağan ile İstemi Kağan’ın oturduğunu ve Göktürk halkının ülkesini ve töresini tutup düzenlediklerini söyler.[13]

Unvanın ilk sözcüğü bir kuşak sonra geri geldi. Bumin’in torunu İşbara 581’de tahta çıkarılınca, unvanı aynı 伊利 ile başlıyordu.[14] 552’nin unvanı, Göktürk kağanları dizisinin başında durur.

Notlar

  1. ^ a b c d e f g h i j k l m Zhou Shu (Book of Zhou), juan 50
  2. ^ a b Zizhi tongjian (Comprehensive Mirror in Aid of Governance), juan 164
  3. ^ Yavuz 2025, p. 227
  4. ^ a b Yavuz 2025, p. 254
  5. ^ Bei Shi (History of the Northern Dynasties), juan 99
  6. ^ Sui Shu (Book of Sui), juan 84
  7. ^ a b Tongdian, juan 197
  8. ^ Mau-tsai 1958, Turkish edition, p. 18
  9. ^ Zhou Shu (Book of Zhou), juan 50; Tongdian, juan 197
  10. ^ Golden 1992, p. 115
  11. ^ Golden 1992, p. 148
  12. ^ Yavuz 2025, p. 448
  13. ^ Kül Tegin inscription
  14. ^ Sui Shu (Book of Sui), juan 84; Tongdian, juan 197; Zizhi tongjian (Comprehensive Mirror in Aid of Governance), juan 175

Kaynaklar

Literatür

  • Emre-E. Yavuz, The Gokturk Empire: 2nd Edition (2025)
  • Peter B. Golden, An Introduction to the History of the Turkic Peoples (1992)
  • Liu Mau-tsai, Çin Kaynaklarına Göre Doğu Türkleri (1958, Turkish edition)

Bu maddeyi kaynak göster

Yavuz, Emre-E. “Proclamation of Bumin Khan (552).” Turkic Atlas, revised 8 November 2026. https://turkicatlas.org/events/proclamation-of-bumin-khan-552/

Son güncelleme: 8 Kasım 2026