Dinler · 33 madde
Tengricilik
Eski Türk halklarının göğü merkeze alan dini için kullanılan modern ad. Belgelenen özü Tengri, onun bağışladığı kut ve kutsal Yer-Su'dur.
- Ata kültü Asya Hunlarında, Göktürklerde, Uygurlarda ve Kırgızlarda ataların ve ölülerin anılması: atalar mağarası, cenaze sunuları, mezardaki anıtlar ve ataların yasası.
- Animizm Yerlerin, suların, dağların, ateşin, hayvanların ve ölülerin ruhları ya da sahipleri olduğu inancı için kullanılan modern ad. Şamanizmin ve onun aracılığıyla Tengriciliğin temel katmanıdır.
- Dişi Kurt Asena (Gök Börü) Göktürk kökenlerine dair Çin anlatımlarında ata, sancakta altın baş, kağanın muhafızlarının adı. Göktürklerin kendi yazısında kurt, bir ordu için kullanılan bir benzetmedir.
- Ay Ata Türk halklarında ayın erkek bir tanrı olarak anılışı, Güneş Ana'nın yanındaki Ay Baba. Asya Hun hükümdarları ona eğilirdi, Göktürkler ay büyürken akın ederdi, Uygur kağanları onu unvanlarında taşırdı.
- Gömü ve balbal Göktürklerin bir mezarda yaptıkları. Ceset çadırda yatar, yas tutanlar yedi tur atar ve yüzlerini keser. Sonra mevsiminde yakma gelir, doğuya uzanan taş dizisi de.
- Dochia kısa Göktürklerin ölülere borçlu oldukları ayinler için kendi sözcüğü, Menandros tarafından Yunancada bir kez korunmuştur. Onu 576'da İstemi'nin yasında duydu.
- Erklig Eski Türkçe Budist ve Maniheist metinlerde ölülerin efendisi ve eski dilde güç için sıradan bir sıfat. Göktürk yazıtlarında yoktur.
- Ateş kültü Göktürklerde ateşe saygı. Bir Çinli hacı onu batı sarayında gördü: odun ateşi içerdiği için kimse odunun üstünde oturmazdı. Theophylaktos da ateşi, saygı gösterdikleri güçlerin başına koydu.
- Ölümde eşlik Efendilerinin ölümünden sonra canlarına kıyan maiyet adamları. Tang tarihleri, İlig Kağan 634'te Chang'an'da esir olarak ölünce ona ölümde eşlik eden iki Göktürk'ü kaydeder.
- Gaochelerin yıldırım töreni Gaochelerin gök gürültüsünün düştüğü yerde yaptığı, Wei Shu'da kaydedilen tören. Yıldırımdan sonraki sonbaharda bir koç gömdüler, ateş yaktılar ve kadın bir şaman dua ederken yüz tur at sürdüler.
- Göktürklerde yüz kesme Göktürk yas ayini: ölünün yakınları kan ve gözyaşı birbirine karışana dek yüzlerini bıçakla keserdi. Zhou Shu ve Sui Shu anlatır, 576'da Roma elçileri de yerine getirmiştir.
- At kurbanı Bozkır halklarında bir atın kurban olarak kesilmesi. Çin tarihleri onu göğe sunulan kurbanda, cenazelerde ve yeminlerde anar. Huş ağacı, kaz ve göklerde yolculuk içeren tam ayin ise ancak on dokuzuncu yüzyıl Altay'ından bilinir.
- Kam (Türk şamanı) Eski Türk ayin uzmanı. Çinli gözlemciler onu anlatır, bir Bizans elçiliği onu bir kez görmüştür, Göktürklerin kendileri için diktirdikleri yazıtlarda ise yoktur.
- Kün Tengri Bozkır halklarında güneşin ilahi bir güç olarak anılışı ve Uygur kağanlarının unvanlarındaki ve Eski Uygur metinlerindeki Güneş Tanrısı. Asya Hun şanyusu doğan güneşe eğilirdi, Göktürk kağanının otağı doğuya açılırdı, Uygur kağanları güneşin ya da ayın tanrısı adına hüküm sürerdi.
- Alametler ve kehanet Göktürklerde işaretler ve okunmaları. Theophylaktos onlara geleceği önceden bildiren rahipler verir. Çin tarihleri bir kağanın sarayında yapılan bir falı ve kağanlar ölmeden önceki alametleri kaydeder.
- Ateşle arınma Göktürklerin ateşle arınma ayini. 569'da boydan adamlar bir Roma elçiliğinin yükünü yanan günlük ağacıyla tütsüledi ve elçi Zemarkhos'u ateşin içinden geçirdi.
- Dolunayda akın kısa Akınların zamanını aya göre ayarlayan Göktürk âdeti. Sui Shu, ayın dolunaya yaklaşmasını bekleyip yağmaya çıktıklarını tek cümleyle söyler.
- Keçe üzerinde kaldırma Yeni bir kağanın Göktürk usulüyle tahta çıkarılması. Vezirleri onu keçe üzerinde taşıdı, güneşle birlikte dokuz kez döndürdü, ipekle yarı boğdu ve kaç yıl hüküm süreceğini sordu.
- Ölünün etrafında atla dönme Atlıların ölünün etrafında dönmesi biçimindeki cenaze töreni. Jordanes onu 453'te Attila'nın cenazesinde, Zhou Shu ise bedenin yattığı çadırın etrafında yedi kez atla dönen Göktürkler arasında kaydeder.
- Kutsal dağlar Göktürk, Uygur ve Kırgız kaynaklarının ayrı tuttuğu dağlar: kutsal Ötüken ormanı, yerin ruhu denen çıplak dağ ve yazıtlardaki kutsal başlar.
- Kurban ve yıl Çin kayıtlarına göre Göktürk ayin yılı. Yılda bir kez atalar mağarası, beşinci ayın ortasında göğe kurban ve otun yeşermesiyle yapılan bir hesap.
- Kürek kemiği falı Koyunun kürek kemiğinin ateşte oluşan çatlaklarından fal açma. Attila'nın falcıları 451 savaşından önce kazınmış kemiklere baktı, Moğol hanı Möngke 1254'te her işten önce yanmış kemiklere danıştı, Kırgızlar, Moğollar ve Altaylılar bunu on dokuzuncu yüzyılda hâlâ yaptı.
- Ruh sözcükleri Nefes, ruh ve yaşam gücü için Türk dillerindeki sözcükler: tın, kut, sür, süne, tyula ve üzüt. Göktürk yazıtları kut sözcüğünü bir kağanın talihi için kullanır, Eski Uygur metinleri tınlıg ve üzüt sözcüklerini ekler, on dokuzuncu yüzyılın Altaylıları ise her birinin ayrı bir görevi olan altı ruhtan söz eder.
- Taş figürler Erken ortaçağ bozkırının oyma taş heykelleri. Çoğu kadeh, kemer ve kılıç taşıyan ayakta bir erkektir. Altay'dan Yedisu'ya kadar anma çitlerinin doğu yanına dikilmişlerdir.
- Strava kısa Hunların 453'te Attila'nın mezarı başında verdiği cenaze ziyafeti, büyük bir şenlik ve yas içinde. Jordanes sözcüğü onların kendi sözcüğü olarak verir.
- Mars'ın kılıcı kısa Bir çobanın bulup Attila'ya getirdiği, İskit krallarınca kutsal sayılan ve savaş tanrısına adanmış eski kılıç. Priscus hikâyeyi 449'da Attila'nın merkezinde duydu.
- Tengri Eski Türk yazıtlarının göğü ve kağanları tahta oturtan, tahttan indiren güç. Göktürklerin kendilerinin yazdığı tek ilahi ad.
- Üç dünya Yeniden kurulmuş Türk dininde üst, orta ve alt dünyadan oluşan katmanlı evren, Göktürk yazıtlarının gerçekte anlattığı iki parçalı evrenin yanında.
- Ulukayın Yeniden kurulmuş Türk kozmolojisinde dünyanın merkezindeki ağaç. Göktürk dönemi kaynakları yalnızca bir ağaç verir: Zhou Shu'daki veraset yarışının ağacı.
- Umay Doğumun ve çocukların tanrıçası. Kül Tegin yazıtı onu bir kez, bir ana hatuna benzetmede adlandırır. Tonyukuk yazıtı onu Tengri ve kutsal Yer-Su ile birlikte zafer veren güçler arasında anar. Göktürk külliyatındaki tek dişi ilahi figürdür.
- Su kültü Nehirlere, göllere ve pınarlara, sahibi olan güçler olarak duyulan saygı: Gök'ün yanındaki kutsal Yer-Su, Zhou Shu'daki kurban nehri ve Theophylaktos'un Göktürklere atfettiği suya saygı.
- Yer-Su ruhları Göktürk yazıtlarının kutsal Yer-Su'su. Toprağın kendisi Tengri'nin yanında konuşan bir güçtür ve efendisiz bırakılabilen bir mülktür.
- Yol Tengri Irk Bitig'in yol tanrısı. Adı belirsizdir: yol hem insanın gittiği yol hem de o yolda karşılaştığı talihtir.